بر اساس پژوهشی جدید، کمبود اسیدهای چرب امگا-۳ میتواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و دیگر مشکلات سلامت را افزایش دهد.
به گزارش فاکس نیوز، این تحقیق که در نشریه «مرور پژوهشهای تغذیه» (Nutrition Research Reviews) منتشر شده است، نشان میدهد بیش از سهچهارم جمعیت جهان میزان توصیهشده دو اسید چرب کلیدی امگا-۳، یعنی ایکوزاپنتانوییک اسید (EPA) و دوکوزاهگزانوییک اسید (DHA) را دریافت نمیکنندــ ترکیباتی که برای سلامت قلب ضروریاند.
این تحلیل را پژوهشگران دانشگاه ایست انگلیا، دانشگاه ساوتهمپتون و شرکت هلند اند بارت انجام دادهاند و الگوی مصرف امگا-۳ را در کشورهای مختلف و گروههای سنی گوناگون بررسی کردهاند. بر اساس یافتهها، ۷۶ درصد مردم جهان به سطح توصیهشده ئیپیای و دیاچای نمیرسند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
این بررسی همچنین توصیههای نهادهای سلامت جهانی را مبنا قرار داده و میزان پایبندی به این توصیهها را ارزیابی کرده است. به گفته پژوهشگران، بیشتر بزرگسالان باید روزانه دستکم ۲۵۰ میلیگرم ئیپیای و دیاچای مصرف کنند، اما میزان واقعی مصرف در بسیاری از مناطق بسیار کمتر از این مقدار است.
میشل روتنشتاین، متخصص تغذیه در حوزه پیشگیری از بیماریهای قلبی، تاکید میکند سطح پایین امگا-۳ میتواند تاثیر قابلتوجهی بر سلامت قلب، عملکرد شناختی و میزان التهاب در بدن داشته باشد. به گفته او، میزان ناکافی امگا-۳ با افزایش خطر حمله قلبی و مرگ قلبی ناگهانی، بالا رفتن تریگلیسریدها، بینظمی ضربان قلب و تشکیل پلاک در شریانها ارتباط دارد.
کمبود امگا-۳ همچنین با تغییر در عملکرد مغز از جمله افت سریعتر توان شناختی، افزایش خطر ابتلا به آلزایمر و شیوع بیشتر افسردگی مرتبط است.
روتنشتاین در ادامه میافزاید سطوح پایین این اسیدهای چرب میتواند التهاب ناشی از بیماریهای خودایمنی مانند پسوریازیس را تشدید کند و بر سلامت چشم نیز اثر منفی بگذارد، زیرا امگا-۳ نقش ساختاری مهمی در شبکیه چشم دارد.
به گفته این متخصص تغذیه، ماهیهای چرب مانند سمن (سالمون)، ماکرل، ساردین، شاهماهی، قزلآلا و انچوی غنیترین منابع غذایی ئیپیای و دیاچای محسوب میشوند. بسیاری از افراد با افزایش مصرف این نوع ماهیها، معمولا سه تا چهار بار در هفته، میتوانند سطح امگا-۳ خود را بهبود بخشند.
افرادی که مرتب ماهی نمیخورند، میتوانند مکملهای ئیپیای و دیاچای مصرف کنند. دوز مکمل باید بر اساس نتایج آزمایشگاهی، داروهای مصرفی، سطح فعلی امگا-۳ و سابقه پزشکی فرد تعیین شود.
آزمایش شاخص امگا-۳ که میزان ئیپیای و دیچیای را در گلبولهای قرمز خون میسنجد، یکی از معتبرترین روشها برای ارزیابی وضعیت بدن از نظر امگا-۳ به شمار میرود.
به گفته روتنشتاین، سطح حدود ۸ درصد خطر قلبیعروقی را کاهش میدهد و مقدار زیر ۴ درصد سطح پایین در نظر گرفته میشود.
