بر اساس یک پژوهش گسترده که در آن از بیش از ۱۵ هزار بزرگسال بریتانیایی نظرسنجی شد، آغوش افراد نزدیک که آرامش، حمایت و درک را منتقل میکند، معمولاً بیش از همه در خاطره میماند.
یک آغوش گرم شکل مهمی از لمس در تعاملات اجتماعی است که با پیامدهای مثبتی مانند کاهش استرس و بهبود خلقوخو ارتباط دارد.
با این حال دربارهٔ تفاوتهای فردی میان انواع مختلف آغوش و اینکه افراد چگونه آغوشها را به خاطر میسپارند، اطلاعات بسیار اندکی وجود دارد.
پژوهشگران دانشگاه بریستول میگویند به طور خاص، هنوز مشخص نیست که آیا همدلی، تصویر ذهنی از بدن، الگوهای دلبستگی در روابط و تجربههای روزمره بر ارزش عاطفی که افراد برای آغوش قائل میشوند، تأثیر میگذارند یا خیر.
پژوهشگران در مطالعهٔ جدید، بررسی کردند که آیا آغوشها بهطور کلی بهعنوان تجربههای عاطفی متمایز در خاطره میمانند و آیا تفاوتهای فردی با احساسات مرتبط با آغوش گرفتن ارتباط دارند یا خیر.
این پژوهش دادههای نظرسنجی از ۱۵ هزار و ۴۹ بزرگسال سالم را که ۷۵ درصد آنها زن بودند، بررسی کرد.
شرکتکنندگان در بریتانیا از طریق تبلیغ این پژوهش در برنامههای رادیو و تلویزیون عمومی و دیگر رسانهها جذب شدند.
در مجموع، نزدیک به ۷۰ درصد شرکتکنندگان آغوشها را به دلیل تأثیر عاطفی مثبت آنها به خاطر میآوردند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
این پژوهش نشان داد شرکتکنندگانی که در مقیاس [سنجش] ادراک بدنی، [یعنی عاملی] که ارتباط میان آگاهی از بدن و لمس را بررسی میکند، امتیاز بالاتری داشتند، با احتمال بیشتری یک آغوش را به خاطر میآوردند.
امتیاز بالاتر افراد در سنجشهای شناختی و همدلی نیز با احتمال بیشتر به خاطر آوردن یک آغوش ارتباط داشت.
دشواری در دانستن اینکه چگونه باید [کسی را] در آغوش گرفت و علاقه نداشتن به در آغوش گرفتن [دیگران]، با به خاطر آوردن یک آغوش، ارتباط منفی داشتند.
بر اساس این پژوهش، افرادی که در روابطشان استقلال بیشتری نشان میدهند، ممکن است در مقایسه با کسانی که هنگام مواجهه با جدایی معمولاً دچار پریشانی میشوند، با احتمال کمتری یک آغوش را به خاطر بیاورند.
افرادی که بیشتر احتمال داشت هنگام احوالپرسی، اعضای خانواده و دوستان خود را در آغوش بگیرند، بیشترین ارزش عاطفی مثبت را تجربه میکردند.
پژوهشگران در مقالهای که در مجله «پلاس وان»(PLOS One) منتشر شد، نوشتند: «در مقایسه با زنان، احتمال اینکه مردان آغوشهایی را که موجب برانگیختگی جسمانی میشوند بهعنوان بهیادماندنیترین آغوشها گزارش کنند، بیشتر بود.»
در مجموع، این یافتهها نشان میدهند که آغوشها بیش از هر چیز به این دلیل در خاطره میمانند که «آرامش، حمایت و درک» را منتقل میکنند.
پژوهشگران هشدار میدهند که نتایج این مطالعه ممکن است به افرادی که در جوامعی با نگرشهای متفاوت به تماس بدنی زندگی میکنند، تعمیمپذیر نباشد.
آنها همچنین خاطرنشان کردند که این پژوهش از نوع «مشاهدهای» بود و هیچ رابطه علت و معلولی میان تجربههای آغوش گرفتن، ویژگیهای افراد و شکلگیری خاطرات پیدا نکرد.
با وجود این محدودیتها، این پژوهش از عوامل روانشناختی شکلدهنده معنای تماس بدنی در تعاملات اجتماعی تصویری کلی ارائه میدهد.
پژوهشگران گفتند این یافتهها با برقراری ارتباط میان لمس عاطفی و شکلگیری خاطرات، پژوهشهای نظری کنونی را گسترش میدهند.
© The Independent

