نزدیکان تعدادی از زندانیان متهم به عضویت در جبهه‌های نظامی مخالف طالبان که در زندان بگرام در شمال کابل نگهداری می‌شوند، می‌گویند طالبان در نبود نظارت نهادهای بازرسی و مدافع حقوق بشر، زندانیان را به شیوه‌های هولناک شکنجه می‌کنند.

یکی از اعضای خانواده فردی که اوایل خرداد به اتهام عضویت در جبهه مقاومت ملی افغانستان بازداشت و زندانی شد، به شرط محفوظ ماندن هویتش، به ایندیپندنت فارسی گفت که نه‌تنها زندانیان، بلکه خانواده‌های آنان نیز هنگام ملاقات با خشونت، تحقیر و آزار مواجه می‌شوند. این فرد که به‌تازگی به زندان بگرام رفته بود، گفت با دشواری اجازه یافت عضو خانواده‌اش را ملاقات کند و افزود زندانیان علاوه بر اینکه شکنجه می‌شوند، به آب و غذای سالم نیز دسترسی ندارند.

او با تاکید بر اینکه طالبان اجازه نمی‌دهند خانواده‌ها برای زندانیان خوراکی و دارو ببرند، گفت: «اگر واسطه یا پول داشته باشی، حتی می‌توانی مواد مخدر را داخل زندان ببری، اما اگر واسطه نداشته باشی، پول ندهی یا زندانی متهم به همکاری با مقاومت باشد، فقط خشونت و تحقیر نصیبت می‌شود.»

این مرد همچنین گفت زنانی که برای ملاقات همسر و فرزندشان یا کودکانی که برای دیدار پدرانشان به زندان بگرام می‌روند، نیز با رفتارهای خشونت‌آمیز روبه‌رو می‌شوند. او توضیح داد که در آخرین مراجعه خود در اوایل مرداد، حدود پنج ساعت در اتاقی تاریک منتظر ماند تا سرانجام اجازه یافت کمتر از نیم ساعت عضو خانواده‌اش را ملاقات کند.

او همچنین تصریح کرد که خانواده‌های پنجشیری بیش از ساکنان دیگر ولایت‌ها با رفتارهای خشونت‌آمیز و تحقیرآمیز مواجه می‌شوند، زیرا طالبان تصور می‌کنند اغلب ساکنان پنجشیر با مخالفان مسلح این گروه همکاری و روابط نزدیکی دارند.

طالبان در اوت ۲۰۲۵، زندانیان متهم به عضویت در جبهه مقاومت ملی و همچنین افراد متهم به همکاری یا عضویت در داعش خراسان را از زندان پل چرخی و بازداشتگاه‌های اداره استخبارات به زندان بگرام منتقل کردند. هرچند هنوز شماری از افراد متهم به عضویت در جبهه‌های نظامی در زندان پل چرخی و دیگر زندان‌ها نگهداری می‌شوند، بیشتر آنان، به‌ویژه کسانی که با اتهام‌های سنگین‌تری مواجه‌اند، در زندان بگرام نگهداری می‌شوند.

پنجشیر، زادگاه احمدشاه مسعود، قهرمان ملی افغانستان، و محل شکل‌گیری جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود است. نیروهای این جبهه در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ در پنجشیر و شماری از ولایت‌های دیگر درگیری‌های سنگینی با طالبان داشتند و سرانجام پس از متحمل شدن تلفات سنگین، به جنگ چریکی و عملیات «بزن دررو» روی آوردند.

شکنجه تا سرحد مرگ

از زمان بازگشت طالبان به قدرت، از مرگ زندانیان بر اثر شکنجه یا شلیک مستقیم گزارش‌های متعددی منتشر شده است. در بسیاری از موارد، خانواده‌ها و بستگان زندانیان کشته‌شده از بیم طالبان از در میان گذاشتن اطلاعات با رسانه‌ها خودداری می‌کنند. یکی از این موارد، کشته شدن فایض پنجشیری است که در دی‌ماه ۱۴۰۴ در زندان پل چرخی جان باخت. درباره این زندانی اطلاعات اندکی در رسانه‌ها منتشر شد و با گذشت نزدیک به هشت ماه، بستگان و اعضای خانواده او هنوز به‌صورت علنی درباره این رویداد سخن نگفته‌اند.

یکی از ساکنان پنجشیر گفت یک واحد نظامی طالبان به نام «یرموک ۶۰» که در ساختار وزارت داخله فعالیت می‌کند و وابسته به شبکه حقانی است، به‌تازگی در پنجشیر مستقر شده است که مسئولیت آن ردیابی، بازداشت و شکنجه افراد متهم به همکاری با جبهه مقاومت ملی است و به هیچ‌یک از نهادهای طالبان پاسخگو نیست. او افزود این واحد از نیروهای انتحاری شبکه حقانی و فارغ‌التحصیلان مدارس دینی این گروه تشکیل شده است.

پس از حملات اخیر جبهه‌های مخالف طالبان در بدخشان که به تصرف چندساعته شهرستان یفتل و سقوط دو پاسگاه طالبان در شهرستان زیباک انجامید، نگرانی از گسترش دوباره فعالیت نیروهای مقاومت در پنجشیر افزایش یافته است. طالبان از دو هفته پیش با تشدید تدابیر امنیتی، حضور مردم، از جمله چوپان‌ها، را در مناطق کوهستانی پنجشیر ممنوع کرده‌اند.

یکی از ساکنان بازارک، مرکز ولایت پنجشیر، به شرط محفوظ ماندن نامش به ایندیپندنت فارسی گفت که افزون بر محدودیت‌های شبانه‌روزی برای رفت‌وآمد مردم، هر روز چندین نفر به اتهام‌هایی مانند نقض محدودیت‌های شب‌گردی، بی‌توجهی به مقررات امنیتی یا حضور در مناطق کوهستانی ممنوعه بازداشت می‌شوند. به گفته او، درگیری‌های اخیر در بدخشان سبب شده است طالبان محدودیت‌های بیشتری را بر ساکنان پنجشیر اعمال کنند.