اسپانیا با پیروزی ۲ بر صفر برابر فرانسه به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد، نتیجهای که از نگاه بسیاری با روند قهرمانی این تیم در جام جهانی ۲۰۱۰ شباهتهایی دارد.
پیش از این دیدار، فرانسه با نمایشهای قدرتمند یکی از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب میشد و کیلیان امباپه با هشت گل در صدر جدول گلزنان قرار داشت. در مقابل، اسپانیا با وجود کسب نتایج مثبت، در بسیاری از مسابقات عملکردی کاملا قانعکننده نداشت و لامین یامال، ستاره جوان این تیم، هنوز نمایش تعیینکنندهای در این رقابتها ارائه نکرده بود.
به نوشته سیانان، با آغاز مسابقه، اسپانیا همان ویژگیهایی را به نمایش گذاشت که در بیشتر مسابقات این جام دیده شده بود: مالکیت بالای توپ، دفاع منسجم و محدود کردن فرصتهای حریف. هرچند این سبک بازی در دیدارهای ابتدایی، بهویژه مسابقه نخست برابر کیپورد، نگرانیهایی ایجاد کرده بود، اما تیم بهتدریج توانست با کنترل جریان بازی و گاه با اندکی خوششانسی، راه خود را تا نیمهنهایی هموار کند.
این روند شباهتهایی با عملکرد اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰ دارد. اسپانیا در آن دوره پس از قهرمانی در رقابتهای جام ملتهای اروپا ۲۰۰۸، یکی از مدعیان اصلی فتح جام جهانی بود و با خط میانی قدرتمند و سبک بازی متکی بر مالکیت توپ وارد مسابقات شد. با این حال، نخستین دیدار را با نتیجه یک بر صفر به سوییس واگذار کرد. پس از آن، تیم با چند پیروزی متوالی که بیشتر آنها با اختلاف یک گل به دست آمد، به نیمهنهایی رسید و در آن مرحله برابر آلمان، با حفظ بخش عمده مالکیت توپ و کنترل جریان بازی، راهی فینال شد.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
سیانان در ادامه مینویسد تیم کنونی اسپانیا در عین داشتن شباهتهایی با نسل قهرمان سال ۲۰۱۰، تفاوتهایی نیز دارد. سبک سنتی تیکیتاکا (حفظ مداوم مالکیت توپ از طریق پاسهای کوتاه و سریع) که بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ عامل اصلی موفقیتهای این تیم بود، در سالهای بعد با روشهای مختلف حریفان مهار شد. اسپانیا در رقابتهای یورو ۲۰۲۴ تغییراتی در شیوه بازیاش ایجاد کرد و علاوه بر حفظ برتری در خط میانی، از سرعت و توانایی بازیکنان کناری برای ایجاد موقعیتهای هجومی استفاده کرد.
در قهرمانی یورو ۲۰۲۴، لامین یامال و نیکو ویلیامز دو مهره کلیدی تیم بودند، اما هر دو پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ دچار مصدومیت شدند. لوییس دلافوئنته هر دو بازیکن را همراه تیم به آمریکای شمالی برد و روند بازگشت آنها به زمین را با احتیاط مدیریت کرد.
در نخستین مسابقه جام جهانی برابر کیپورد، اسپانیا تلاش کرد همان سبک بازی یورو ۲۰۲۴ را حفظ کند، اما غیبت دو بازیکن کناری اصلی باعث شد تیم از سرعت و توانایی ایجاد موقعیت از جناحین محروم شود و عملکرد مطلوبی نداشته باشد. پس از آن، کادر فنی تغییراتی در شیوه بازی ایجاد کرد و تیم بار دیگر بر استفاده از خط میانی قدرتمند، در کنار بهرهگیری از توانایی بازیکنان کناری، تمرکز کرد.
در دیدار نیمهنهایی برابر فرانسه، خط میانی اسپانیا نقش اصلی را در برتری این تیم ایفا کرد. فابیان رویس و دنی اولمو عملکرد موثری داشتند و رودری نیز با کنترل جریان بازی، ایجاد ارتباط میان خطوط دفاع و حمله و مدیریت میانه میدان، یکی از بهترین بازیکنان مسابقه بود. هافبک منچسترسیتی بار دیگر همان سطح از آمادگی را نشان داد که در سال ۲۰۲۴ برای او توپ طلای فوتبال را به همراه داشت.
خط دفاعی اسپانیا نیز بار دیگر عملکردی منسجم ارائه کرد. ایمریک لاپورت، پائو کوبارسی، پدرو پورو، مارک کوکوریا و اونای سیمون در مهار حملات فرانسه نقش مهمی داشتند و اجازه ندادند حریف از موقعیتهایش استفاده کند.
لامین یامال اگرچه در طول مسابقه عملکردی پرنوسان داشت، در چند صحنه تواناییهایشان را نشان داد. مهمترین اقدام او حرکتی بود که به اعلام یک ضربه پنالتی انجامید و اسپانیا را در این دیدار پیش انداخت. نیکو ویلیامز نیز در دقیقه ۸۳ وارد بازی شد و در زمان کوتاه حضور در زمین آمادگیاش به نمایش گذاشت.
ترکیب کنونی اسپانیا همچنان بر پایه خط میانی قدرتمند و دفاع مستحکم بنا شده است، اما نسبت به نسل قهرمان سال ۲۰۱۰، از سرعت و خلاقیت بازیکنان کناری بیشتر استفاده میکند. مسیر این تیم در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز از نظر شروع دشوار، پیروزیهای نزدیک، مالکیت بالای توپ و صعود به فینال، شباهتهایی با مسیر قهرمانی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰ پیدا کرده است.
