در زمین فوتبال‌های جام جهانی ۲۰۲۶، رنگ صورتی، از لباس دروازه‌بان‌ها گرفته تا پیراهن داوران و کفش بازیکنان، حضوری پررنگ پیدا کرده و به یکی از نشانه‌های بصری این دوره از جام جهانی تبدیل شده است.

آمریکا، کانادا و مکزیک تابستان امسال ناخواسته میزبان «جام جهانی صورتی» شده‌اند، زیرا در دور نخست بازی‌ها، طیف‌های مختلف صورتی روشن و تند، روی کفش بسیاری از بازیکنان دیده شده است.

در جریان بازی انگلستان و کرواسی، یکی از تصویرهایی که توجه علاقه‌مندان مد را جلب کرد، لباس صورتی تند دومینیک لیواکوویچ، دروازه‌بان کرواسی، بود. این رنگ که میان صورتی فلورسنت، رنگ گل گوشواره (فوشیا/ صورتی ارغوانی) و صورتی نئونی حرکت می‌کند، فقط به لباس او محدود نماند. در بازی عربستان سعودی و اروگوئه، داوران هم پیراهن‌هایی با همین طیف رنگی پوشیدند و بازیکنان تیم‌هایی مانند کرواسی و انگلستان با کفش‌های صورتی در زمین دیده شدند.

به گزارش آسوشیتدپرس، ده‌ها بازیکن اکنون کفش‌های صورتی طراحی‌ مارک‌های معروف را می‌پوشند. نایکی، آدیداس، پوما، اسکچرز و نیو بالانس همگی نسخه‌هایی از این رنگ را عرضه کرده‌اند.

می‌دانیم پیش از آنکه جام جهانی ۱۹ ژوییه ۲۰۲۶ (۲۸ تیر) در ورزشگاه مت‌لایف به دست کاپیتان تیم قهرمان سپرده شود، کفش طلایی نیز به بهترین گلزن مسابقات اهدا خواهد شد، اما بر اساس شواهدی که تا اینجا دیده‌‌ایم، شاید بهتر باشد این جایزه هم صورتی‌رنگ باشد.

البته صورتی تند پدیده‌ای ناگهانی نیست. تب «باربی‌» در سال ۲۰۲۳، رنگ صورتی روشن را دوباره به مرکز مد آورد. در همان زمان پیش‌بینی شد که صورتی، پس از یک فرود کوتاه، دوباره اوج بگیرد. گاردین در همین زمینه به پیش‌بینی موسسه دبلیوجی‌اس‌ان اشاره می‌کند که مه ۲۰۲۴، پنج رنگ کلیدی سال ۲۰۲۶ را معرفی کرد. در این پیش‌بینی، رنگی میان صورتی و بنفش با نام «فوشیای الکتریکی» (Electric Fuchsia) قرار داشت که دبلیوجی‌اس‌ان آن را «هیجان‌انگیز و مسموم‌کننده» توصیف کرد.

البته در فوتبال، این رنگ فقط انتخابی زیباشناختی نیست و کارکرد رسانه‌ای هم دارد. بسیاری از تماشاگران جوان بازی‌ها را روی گوشی تماشا می‌کنند و رنگی که روی صفحه کوچک به‌سرعت دیده شود، برای مارک‌ها ارزش تبلیغاتی دارد. صورتی تند در تضاد با سبز زمین فوتبال بهتر دیده می‌شود و همین مسئله آن را برای کفش، لباس دروازه‌بان و پیراهن داوران به گزینه‌ای کارآمد تبدیل می‌کند.

راب شلدون، مدیر محصول فوتبال در نیو بالانس، در گفتگو با گاردین توضیح می‌دهد که اگرچه نام این طیف رنگی در هر مارک متفاوت است‌ــ از «سولار توربو» (Solar Turbo) در آدیداس تا «صورتی سمی» (Poison Pink) در پوما‌ــ شباهت آن‌ها چشمگیر است. به گفته او، روشن نیست چرا بسیاری از تولیدکنندگان بزرگ فوتبال هم‌زمان به صورتی روی آورده‌اند، اما یک علت مشخص وجود دارد: رنگ‌های تند دیده شدن را افزایش می‌دهند. آن هم نه فقط برای بازیکنانی که در شلوغی زمین به دنبال هم‌تیمی خود می‌گردند، بلکه برای مارک‌هایی که می‌خواهند نگاه میلیون‌ها تماشاگر را به سوی نشان تجاری خود بکشند.

در نگاه نخست ممکن است به نظر برسد که جام جهانی مردان اخیرا به رنگ صورتی‌ــ در فرهنگ مصرفی معاصر اغلب زنانه تلقی می‌شودــ میدان داده است، در حالی که حضور صورتی در فوتبال پیشینه طولانی‌تری دارد. در سال‌های اخیر، کفش‌های صورتی در لیگ‌ها و تورنمنت‌های مختلف بارها دیده شده‌اند. گاردین یادآوری می‌کند که ۶۳۶ گل لیگ برتر انگلستان در فصل ۲۰۲۰‌ــ۲۰۱۹ را بازیکنانی وارد دروازه کردند که کفش صورتی پایشان بود، در حالی که این رقم برای کفش‌های مشکی فقط ۳۶ گل بود.

لباس‌ صورتی برای باشگاه‌ها نیز جایش را در فوتبال باز کرده‌ است. آرسنال در فصل ۲۰۲۳‌ــ۲۰۲۲، لباس سوم صورتی کم‌رنگی معرفی کرد که با استقبال روبرو شد. باشگاه اینتر میامی نیز از سال ۲۰۲۲، صورتی را به یکی از رنگ‌های اصلی هویت بصری خود تبدیل کرده است. انتقال لیونل مسی به این باشگاه در سال ۲۰۲۳، این رنگ را بیش‌ازپیش جهانی کرد و پیراهن صورتی اینتر میامی پس از ورود او تقریبا بلافاصله نایاب شد.

اندرو گرووز، استاد نظام‌های پوشاک مردانه در دانشگاه وست‌مینستر، در گفتگو با گاردین نگاه تاریخی‌تری به موضوع دارد و یادآوری می‌کند که تیم اورتون سال ۱۸۹۲(۱۲۷۱ خورشیدی) لباس صورتی پوشید، بی‌آنکه جنجالی به‌ پا شود.

از نگاه گرووز، بار جنسیتی و فرهنگی صورتی بعدها شکل گرفت. در آغاز قرن بیستم، برخی فروشگاه‌ها پیشنهاد رنگ‌های «مناسب برای جنسیت» را شروع کردند. به گفته دانشنامه بریتانیکا، در سال ۱۹۱۸ ( ۱۲۹۷ خورشیدی)، نشریه تجاری «بخش نوزادان ارنشاو» ادعا کرد که «قانون پذیرفته‌شده عمومی این است که صورتی برای پسران و آبی برای دختران است. دلیل آن این است که صورتی رنگی قاطع‌تر و قوی‌تر و برای پسر مناسب‌تر است، در حالی که آبی ظریف‌تر و لطیف‌تر و برای دختر زیباتر است.» ارتباط آبی با شمایل مریم مقدس هم احتمالا زمینه فرهنگی لازم را برای «آبی دخترانه» فراهم کرده بود، اما ۱۰۰ سال بعد داستان کاملا وارونه شد.

اودینگا نیماکو، مدیر مدیریت محصول کفش فوتبال نایکی، به اتلتیک گفت پوشیدن چنین رنگی در زمین نوعی جسارت می‌خواهد، زیرا رنگی چشمگیر، روشن و جلب‌توجه‌کننده است، اما در عین حال پذیرش اجتماعی صورتی هم بیشتر شده است و اکنون می‌تواند با مخاطبی گسترده‌تر ارتباط برقرار کند.

به‌ این‌ ترتیب، صورتی تند در جام جهانی ۲۰۲۶ فقط یک انتخاب رنگی تصادفی نیست. این رنگ هم از روندهای مد و فرهنگ مصرفی می‌آید و هم از نیاز فوتبال مدرن به دیده شدن در قاب تلویزیون، شبکه‌های اجتماعی و صفحه گوشی‌ها. صورتی در دنیای فوتبال مردان، لااقل در این جام جهانی، دیگر رنگی حاشیه‌ای نیست بلکه به یکی از رنگ‌های اصلی تبدیل شده است.