رژیم طالبان افغانستان ضمن بهره‌برداری از درآمدهای ملی این کشور، با تشویق بازرگانان و مردم در تلاش است تعداد بیشتری از پرچم‌هایش را در نقاط مختلف افغانستان نصب کند. در این چارچوب، هزینه‌ کردن بازرگانان برای چنین پروژه‌هایی به ابزاری برای نزدیکی آنان به ساختار قدرت و جلب رضایت مقام‌های ارشد طالبان تبدیل شده است.

مسئولان طالبان در استان بلخ به‌تازگی اعلام کردند که نجم‌الدین فراهی، یکی از بازرگانان این شهر، برای نصب پرچم طالبان در مرکز ساختمان «مقام ولایت» دکل ۶۰ متری می‌سازد و برای این پروژه پنج میلیون افغانی هزینه می‌کند. بر اساس اعلام طالبان، کار ساخت این دکل و نیز نصب سنگ‌ مرمر در محوطه اطراف آن تاکنون ۸۵ درصد پیشرفت داشته است. 

ساخت دکل‌ها و نصب پرچم‌های بزرگ طالبان، در سطحی کلان‌تر، همانند سایر پروژه‌های تحت حمایت این گروه، به‌ عنوان مسیری برای نزدیکی به ساختار قدرت عمل می‌کند. به‌‌ویژه در شرایطی که گفته می‌شود طالبان قراردادهای دولتی بزرگ را به افراد نزدیک به خود واگذار می‌کنند، سرمایه‌‌گذاری در چنین پروژه‌هایی برای بازرگانان به‌ مثابه نوعی سرمایه‌‌گذاری سیاسی و اقتصادی خواهد بود که دسترسی آنان را به فرصت‌های اقتصادی بیشتر تسهیل می‌کند. 

حاجی یوسف وفا، استاندار طالبان در بلخ و از چهره‌های نزدیک به ملا هبت‌الله آخندزاده، نیز به همین روش خواستار نصب دکل برای پرچم این گروه شده است. بر اساس ارزیابی‌ها، او نفوذ و اختیاراتی فراتر از یک استاندار معمولی دارد و پس از ملا شیرین آخند، استاندار طالبان در قندهار، یکی از متنفذترین مقام‌های محلی طالبان در افغانستان به شمار می‌رود؛ امری که نقش او را در پیشبرد چنین پروژه‌هایی برجسته‌تر می‌کند. 

این بازرگان در حالی که برای نصب پرچم طالبان در مزارشریف هزینه می‌کند که این گروه در سال‌های گذشته تحت همین پرچم حملات مسلحانه، انفجاری و انتحاری در افغانستان اجرا می‌کردند که منجر به کشته و زخمی شدن شمار زیادی از مردم این کشور شد. با این حال به نظر می‌رسد برای او چنین پیشینه‌ای مسئله تعیین‌‌کننده‌‌ای نبوده و نزدیکی و پیروی از مقام‌های طالبان برایش اولویت داشته است. 

طالبان بر نصب پرچم خود در ادارات دولتی و مکان‌های پرازدحام تاکید دارند و جز پرچم این گروه، هیچ پرچم دیگری اجازه برافراشتن ندارد. این سیاست در چارچوب ممنوعیت هر نوع فعالیت سیاسی خارج از ساختار «امارت اسلامی طالبان» تعریف و به‌منظور یکدست‌‌سازی نمادهای سیاسی در سطح جامعه، نگهداری و نصب هرگونه پرچم غیر از پرچم طالبان ممنوع اعلام شده است.

اداره اطلاعات و فرهنگ طالبان در قندهار شنبه ۲۹ فروردین اعلام کرد که چاپ، خرید و فروش هر نوع پرچم به‌ جز «پرچم امارت اسلامی طالبان» ممنوع است. این اداره این دستور را به چاپخانه‌ها، کتابخانه‌ها و فروشگاه‌های لوازم‌التحریر در قندهار ابلاغ کرد و هشدار داد که پرچم هیچ یک از گروه‌های سیاسی یا حکومت‌های پیشین افغانستان نباید چاپ شود.

طالبان بارها مردم عادی را به دلیل برافراشتن یا حمل پرچم نظام «جمهوری اسلامی افغانستان» بازداشت و پس از گرفتن تعهد، آنان را آزاد کرده‌اند. این روند باعث شده است که بسیاری از مردم از حمل پرچم‌های موردعلاقه خود در فضاهای عمومی خودداری کنند و این نمادها را در داخل خانه‌ نگه دارند. 

طالبان چهار سال پیش بزرگ‌ترین پرچم خود را بر فراز تپه وزیر محمد اکبر خان در شهر کابل نصب کردند؛ جایی که پیش‌تر بزرگ‌ترین پرچم نظام جمهوریت، به طول ۶۸ متر و عرض ۳۰ متر، روی دکلی به ارتفاع ۸۵ متر (با کمک مالی هند) نصب شده بود. طالبان پس از تسلط بر کابل، پرچم نظام جمهوری را پایین کشیدند و پرچم خود را جایگزین کردند. 

با اینکه رژیم طالبان برای نصب پرچم‌ خود در نقاط مختلف افغانستان هزینه‌های هنگفتی صرف می‌کند، میزان دقیق این هزینه‌ها را اعلام نکرده است. بخش قابل‌توجهی از این پرچم‌ها در مناسبت‌های خاص برای این گروه، از جمله سالگرد سقوط کابل و نیز سالروز خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان در ماه اوت، نصب می‌شوند. 

رژیم طالبان در حالی که برای چاپ و نصب پرچم‌ها هزینه و بازرگانان را نیز به این کار تشویق می‌کند که افغانستان با یکی از شدیدترین بحران‌های اقتصادی و انسانی خود مواجه است و افزایش سطح فقر و گرسنگی، میلیون‌ها نفر را تحت تاثیر قرار داده است، با این حال بخش قابل توجهی از منابع مالی این گروه صرف امور ایدئولوژیک، از جمله نصب پرچم‌، می‌شود؛ مسئله‌ای که از نگاه بسیاری از ناظران، شکاف میان اولویت‌های حاکمیت رژیم طالبان و نیازهای واقعی مردم را برجسته می‌کند.