برخی روغنهای طبیعی با منشا گیاهی اگر بهدرستی استفاده شوند، میتوانند به تقویت رشد مو، بهبود سلامت پوست سر و کاهش ریزش مو کمک کنند؛ همانطور که سالها است در طب سنتی و درمانهای مکمل برای مراقبت از مو به کار میروند و امروزه دوباره موردتوجه قرارگرفتهاند.
روغنهای معطر از گیاهان و از طریق روشهایی مانند تقطیر یا تبخیر به دست میآیند. اگرچه این روغنها بیش از همه بهخاطر عطرشان شناخته میشوند، ترکیبات شیمیایی فعالی هم دارند که میتوانند برای سلامت بدن مفید باشند.
در طبهای جایگزین، شرقی و هومیوپاتی، روغنهای معطر از دیرباز بهعنوان درمانهای طبیعی استفاده شدهاند.
برخی از این روغنها، در صورت رقیقسازی صحیح، میتوانند برای سلامت مو و پوست سر مفید باشند. در ادامه با چند روغن عطرمایه پرکاربرد برای مو و فواید احتمالی آنها از نگاه کارشناس نشریه هلت لاین آشنا میشوید.
روغن اسطوخودوس
روغن اسطوخودوس حاوی ترکیبات زیستفعال مفیدی است که میتوانند خاصیت ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و ضدقارچی داشته باشند و به سلامت پوست سر کمک کنند، هرچند برای اثبات اثر مستقیم آن بر مو و پوست سر انسان، به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
مرکز ملی سلامت مکمل و یکپارچه آمریکا (NCCIH) اشاره میکند که اسطوخودوس مدتها است در محصولات مراقبت از پوست، رایحهدرمانی و حمامهای آرامشبخش به کار میرود. این روغن عموما بیخطر است، اما در برخی افراد میتواند واکنش حساسیتزا ایجاد کند.
برخی افراد چند قطره روغن اسطوخودوس را با یک روغن حامل مانند روغنزیتون یا روغن نارگیل آبشده ترکیب میکنند و بهصورت ماسک مستقیما روی پوست سر میمالند.
روغن نعنافلفلی
روغن نعنافلفلی حاوی منتول است که هنگام تماس با پوست، احساس خنکی و گزگز ایجاد میکند.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که استفاده از روغن نعنا فلفلی روی موشها باعث افزایش تعداد فولیکولها، عمق آنها و رشد کلی مو شد. با این حال، برای مشخص شدن اثر مشابه در انسان، پژوهشهای بیشتری لازم است.
طبق گزارش مرکز ملی سلامت مکمل و یکپارچه آمریکا، استفاده موضعی از روغن نعنا فلفلی رقیقشده معمولا بیخطر است و میتواند فوایدی مانند کاهش سردردهای تنشی داشته باشد، اما در برخی افراد ممکن است باعث تحریک پوستی یا بثورات شود.
روغن رزماری
روغن رزماری به دلیل توانایی در تحریک بازسازی سلولی، ممکن است به افزایش ضخامت و رشد مو کمک کند.
بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۵، روغن رزماری عملکردی مشابه ماینوکسیدیل (داروی رایج رشد مو) داشت، اما با خارش کمتر پوست سر. مطالعات دیگری نیز از آن در ترکیب با روغنهای معطر دیگر برای درمان ریزش مو استفاده کردهاند.
با این حال، برای تایید اثربخشی و تعیین شیوه مصرف آن، به مطالعات گستردهتر، از جمله روی افرادی بدون ریزش موی ارثی، نیاز است.
روغن چوب سدر
تصور میشود روغن چوب سدر با متعادلسازی غدد تولیدکننده چربی در پوست سر، به رشد مو کمک کند و ریزش مو را کاهش دهد. این روغن همچنین خواص ضدقارچی و ضدباکتریایی دارد که میتواند در بهبود شرایطی مانند شوره سر موثر باشد.
در چند مطالعه کوچک که در یک مرور پژوهشی در سال ۲۰۲۰ گزارش شد، عصاره چوب سدر در ترکیب با روغنهای دیگر به کاهش ریزش مو و افزایش ضخامت و رشد مو در افراد مبتلا به طاسی سکهای کمک کرد. با این حال چون این روغن بهتنهایی استفاده نشد، برای تایید اثر مستقل آن به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
روغن چوب سدر ممکن است بهراحتی در فروشگاههای معمولی پیدا نشود، اما معمولا در عطاریها در دسترس است.
روغن مریمگلی
بر اساس یک مطالعه آزمایشگاهی در سال ۲۰۲۰، مریمگلی معمولی ممکن است با وارد کردن سلولهای مرتبط با رشد مو به مرحله تکثیر، به رشد مو کمک کند.
البته این اثر بالقوه باید در مطالعات انسانی بررسی شود تا مشخص شود آیا همین نتایج در انسان نیز دیده میشود یا خیر.
روغن درخت چای
روغن درخت چای دارای خواص ضدالتهابی، ضدباکتریایی و ضدمیکروبی است و استفاده موضعی از آن ممکن است به افزایش رشد مو کمک کند.
یک مطالعه کوچک در سال ۲۰۱۳ نشان داد ترکیب روغن درخت چای با دیکلوفناک (داروی ضدالتهاب) و ماینوکسیدیل، نسبت به مصرف ماینوکسیدیل بهتنهایی، تاثیر بیشتری در بهبود رشد مو دارد. با این حال، برای تایید این نتیجه، مطالعات بزرگتری لازم است، زیرا در این پژوهش، روغن درخت چای بهعنوان عامل ضدعفونیکننده استفاده شد و هنوز مشخص نیست بهتنهایی چه تاثیری دارد.
روغنهای درخت چای با غلظتهای متفاوتی عرضه میشوند، بنابراین پیروی از دستورالعمل تولیدکننده اهمیت دارد. برخی از آنها بسیار غلیظند و ممکن است در صورت استفاده نادرست، باعث تحریک پوست شوند.
