یک پژوهشگر ایتالیایی مدعی است دادههای بهدستآمده از اسکنهای ماهوارهای با فناوری راداری نشانههایی از ساختارهای بزرگ زیرزمینی زیر مجموعه اهرام جیزه را نشان میدهد؛ ادعایی که در صورت تایید علمی، میتواند درباره کارکرد و قدمت این بناهای باستانی پرسشهای تازهای مطرح و تاریخ باستان را بهکلی بازنویسی کند.
به گزارش دیلیمیل، این اسکنها را فیلیپو بیوندی، دانشمند ایتالیایی و تیم «پروژه خفرو» با استفاده از رادار دهانه مصنوعی (SAR) انجام دادند. این فناوری تصویربرداری ماهوارهای با ارسال و تحلیل بازتاب امواج رادیویی، امکان نقشهبرداری از سطح زمین و برخی ساختارهای نزدیک به سطح را فراهم میکند
بیش از ۲۰۰ اسکن از چندین ماهواره مختلف از جمله کازموــاسکایمد (Cosmo-SkyMed) ایتالیا و کاپلا اسپیس (Capella Space) مستقر در آمریکا نتایجی یکسان نشان دادند که حاکی از وجود ستونهای عظیمی با قطر حدود ۲۰ متر است؛ ستونهایی پیچیده در ساختاری مارپیچی که تا عمقی نزدیک به هزار و ۲۰۰ متر در زمین فرو میروند.
به نظر میرسد این ستونها به اتاقکهای مکعبی زیر هر سه هرم و ابوالهول ختم میشوند؛ فضاهایی که بیوندی از آنها به عنوان «تالارهای عظیم» یاد میکند و میگوید طول و عرض هرکدام حدود ۸۰ متر است. اسکنها همچنین وجود شفتهایی عمودی را نشان میدهند که تا عمق تقریبی ۶۰۰ متر پایین میروند و سپس به راهروهای افقی با ارتفاعی حدود سه متر متصل میشوند.
بیوندی بر پایه این دادهها گمانهزنی میکند که اهرام جیزه احتمالا اساسا مقبره نبودند و کارکردی کاملا متفاوت داشتند؛ از نیروگاههای باستانی برای تولید یا انتقال انرژی گرفته تا سازههایی مبتنی بر ارتعاش یا حتی ابزارهایی برای تجربههای موسوم به ترک جسم.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
بیوندی قدمت این سازههای زیرزمینی را بین ۱۸ تا ۲۰ هزار سال براورد میکند و آنها را به زپ تپی (Zep Tepi) یا «زمان نخستین»، اسطورهای که در آن خدایان برای اولین بار حکومت کردند و تمدن آغاز شد، مرتبط میداند.
او همچنین به وجود رسوبات نمکی ناشی از نفوذ آب دریاهای باستانی اشاره میکند و آن را نشانهای از وقوع یک سیلاب عظیم میداند که میتواند فرضیه وجود تمدنی بسیار کهنتر زیر فلات جیزه را تقویت کند.
تیم پژوهشی پروژه خفرو مدلی از ساختارهای پنهان زیر فلات جیزه شامل سه هرم اصلی و ابوالهول را منتشر کرده است.
مجموعه جیزه شامل سه هرم خوفو، خفرو و منکورع است که حدود چهار هزار و ۵۰۰ سال پیش روی فلاتی سنگی در ساحل غربی رود نیل در شمال مصر ساخته شدند. با این حال، اعضای پروژه خفرو معتقدند این سازهها بسیار قدیمیترند و و جهانی زیرزمینی را که تمدنی گمشده ساخته است، پنهان کردهاند.
محرک اصلی این جنجال اعتبار فناوری استفادهشده است؛ فناوری که بیوندی میگوید آن را در قالب «پروژههای کاملا محرمانه برای ارتش ایتالیا» توسعه داده و در مکانهایی مانند سد موصل و آزمایشگاه گرنساسو ایتالیا نیز به کار برده است.
این فناوری ثبت اختراع شده، داوری همتا شده و برای دقت بالا طراحی شده است، اما زمانی که نتایج آن به اهرام جیزه تعمیم داده شد، واکنشها بسیار تند بود. دکتر زاهی حواس، از باستانشناسان شناختهشده و موردتایید محافل دانشگاهی، این اسکنها را «مزخرف محض» توصیف کرده است.
بیوندی اذعان میکند که او و آرماندو می، عضو دیگر تیم، خودشان هم در ابتدا به دادهها شک داشتند و نتایج را به مدت شش ماه کنار گذاشتند، زیرا احتمال میدادند با خطاهای پردازشی یا تصویری مواجه باشند. او میگوید: «نظر من این بود که واقعی نیست. فکر میکردم شاید پارازیت باشد یا ناشی از خطاهای پردازشی ما.»
تایید نهایی زمانی به دست آمد که دادهها از چندین سامانه ماهوارهای مختلف و معیارهای مرجع دیگر نیز همخوانی نشان دادند؛ از جمله نقشهبرداری دقیق از شتابدهنده ذرات گرنساسو در ایتالیا که در عمق حدود هزار و ۴۰۰ متری داخل یک کوه قرار دارد.
به گفته بیوندی، همین یکنواختی و سازگاری دادهها در مجموعههای مختلف بود که در نهایت او را متقاعد کرد یافتهها واقعیاند.
