ایران بار دیگر صحنه اعتراض‌های مردمی گسترده است و این دفعه به نظر می‌رسد که زمین زیر پای آیت‌الله‌ها واقعا سست شده است.

در چنین شرایطی که پایان سرکوب تمامیت‌خواهانه جمهوری اسلامی که حامی تروریسم بین‌المللی است، واقعا شدنی به نظر می‌رسد و معترضان شجاع ایرانی، هر روز به خیابان‌ها می‌آیند، ایالات متحده آمریکا هم می‌تواند نقش‌آفرینی موثری داشته باشد و از آن‌ها در راه پایان بخشیدن به این رژيم ستمکار، حمایت کند.

اکنون وظیفه ایالات متحده فقط ادامه اعمال فشار حداکثری بر جمهوری اسلامی ایران نیست. دیگر وقت آن رسیده است که این فشارها با یک سیاست آشکار و معین برای فلج کردن رژیم حاکم بر ایران، از طریق حمایت حداکثری از معترضانی که به سرنگونی حکومت آیت‌الله‌ها مصمم‌اند، همراه شود.

وقتی دونالد ترامپ فوریه گذشته فشار حداکثری و اعمال تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی را بازگرداند، اهداف آن را به‌روشنی بیان کرد: «ممانعت از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای، برچیدن شبکه نیروهای نیابتی تروریستی و متوقف‌ کردن برنامه موشک‌های بالیستیک.»

در طول جنگ ۱۲ روزه سال گذشته بین اسرائیل و جمهوری اسلامی، زمانی که نیروی هوایی اسرائیل بر آسمان ایران مسلط شد و مراکز فرماندهی و کنترل، تاسیسات هسته‌ای و توان موشکی تهران را هدف قرار داد، ایالات متحده نیز با حمله به سه سایت هسته‌ای، از جمله تاسیسات غنی‌سازی فردو که در اعماق زمین قرار داشت، به هشدارهای ترامپ پشتوانه عملی داد.

با این همه‌، آنچه واشنگتن هنوز انجام نداده‌ــ و اکنون باید انجام دهد‌ــ تعهد صریح به درهم شکستن توان رژیم برای حکمرانی است. این به معنای تکرار آنچه در عراق یا افغانستان رخ داد، نیست. معنای آن تهاجم نظامی، ملت‌سازی یا اشغال هم نیست.

تغییر رژیم در ایران از طریق حرکت نیروهای آمریکایی به‌ سوی تهران رخ نخواهد داد؛ بلکه از دل ایرانیان حاضر در خیابان‌ها پدید می‌آید، اما آن‌ها به پشتیبانی قوی آمریکا و اقدام اسرائیل در فلج کردن دستگاه سرکوب رژیم همچنان نیاز دارند.

مردم ایران انتخاب خود را کرده‌ و سال‌ها است که نشان داده‌اند جمهوری اسلامی را نمی‌خواهند. این موج اعتراضی جدید هم که ادامه قیام‌های قبلی است، در مورد آرمان‌ آن‌ها هیچ شکی باقی نمی‌گذارد.

در اینکه موضع ترامپ چیست، هم تردیدی وجود ندارد. او به رهبران جمهوری اسلامی ایران هشدار داده است که اگر دوباره به کشتار معترضان متوسل شوند، ایالات متحده وارد عمل خواهد شد و دیگر قدرت‌های غربی هم از شجاعت معترضان ایرانی حمایت کرده‌اند.

اما واقعیت این است که شجاعت به‌تنهایی نمی‌تواند یک دیکتاتوری تا دندان مسلح را شکست دهد. رژیم اسلحه دارد، اما معترضان ندارند و دیکتاتورها در حال حاضر در حال سرکوب مرگبار، زندانی کردن و شکنجه ایرانیان معترض‌اند.

اگر به معترضان کمک نشود، شجاعت آن‌ها با گلوله، زندان و شکنجه‌ درهم خواهد شکست و اینجا است که یک سیاست اعلام‌شده ایالات متحده، شاید با همراهی اسرائیل، می‌تواند تعیین‌کننده باشد.

در چارچوب این حمایت حداکثری، واشنگتن باید با بهره‌گیری از توان سایبری و اطلاعاتی خود، دستگاه‌های سرکوب رژیم یعنی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نیروهای امنیت داخلی، سازمان‌های اطلاعاتی و سامانه‌های فرماندهی و کنترل را که آیت‌الله‌ها را در قدرت نگه داشته‌اند، تضعیف کند.

هدف باید خنثی‌سازی ماشین سرکوب و هموار کردن میدان برای غیرنظامیان بی‌سلاح در برابر رژیمی مسلح باشد.

ایالات متحده هم‌زمان، باید حمایت‌های غیرنظامی را افزایش دهد، به این معنی که امکان ارتباطات امن را فراهم کند، از اعتصاب‌های پشتیبانی مالی کند و به معترضان کمک کند سازماندهی شوند و روند روبه‌شتاب اعتراض‌ها را حفظ کنند.

عملیات سایبری می‌تواند هماهنگی رژیم را مختل کند. فشار روانی و کارزارهای نفوذ دیجیتال می‌تواند وفاداری هواداران نظام را از بین ببرند، مشوق‌ها می‌توانند باعث جدایی اعضای رژیم شوند و شبکه‌های حمایت از جمهوری اسلامی در داخل و خارج از کشور را از بین ببرند.

امکان ارتباط امن هم برای معترضان حیاتی است. برای این منظور، واشنگتن باید واکنشی همیشگی رژیم، یعنی قطع اینترنت، را خنثی کند. ایالات متحده باید برنامه‌های وی‌پی‌ان رایگان را گسترش دهد و با بخش خصوصی مانند استارلینک همکاری کند تا ایرانیان را آنلاین نگه دارد.

ایالات متحده باید فشار دیپلماتیک و اقتصادی بر جمهوری اسلامی را هم تشدید کند. متحدان آمریکا باید سپاه پاسداران را به‌عنوان یک سازمان تروریستی معرفی و روابط دیپلماتیک با تهران را قطع کنند یا کاهش دهند.

مقام‌های رژیم در تمام سطوح باید با تحریم‌های هدفمند و مسدود شدن دارایی‌ها مواجه شوند و از دارایی‌های مسدودشده ایران که در خارج از کشور نگهداری می‌شوند، برای تامین مالی اعتصابات کارگری استفاده شود.

چیزی که ترامپ باید از آن اجتناب کند، عقب‌نشینی یا تلاش بیهوده‌ دیگری برای مذاکره با رژیمی است که از مذاکرات برای خرید زمان استفاده می‌کند.

پس از نزدیک به نیم قرن استبداد دینی، تاریخ برای رهایی مردم ایران دریچه‌ای کوچک گشوده است و رئیس‌جمهوری ترامپ باید به گشودن کامل آن کمک کند.

برگرفته از نیویورک‌پست