دونالد ترامپ اعلام کرد آمریکا پس از بازداشت نیکلاس مادورو اکنون ونزوئلا را تحت کنترل دارد و برنامه‌ای برای اداره کشور، بازسازی اقتصاد و تعویق انتخابات تا آغاز «دوره احیا» در دست اجرا است. 

به گزارش فاکس نیوز، ترامپ این سخنان را در گفت‌وگویی کوتاه با خبرنگاران و در شرایطی بیان کرد که پرسش‌ها درباره نهاد اداره‌کننده ونزوئلا افزایش یافته بود.

ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره اینکه چه کسی مسئول اداره کشور است، گفت «نپرسید چه کسی مسئول است، چون جواب می‌دهم و بسیار جنجالی خواهد بود»، و سپس در پاسخ به درخواست توضیح بیشتر، افزود: «یعنی ما مسئول هستیم».

رئیس‌جمهوری آمریکا همچنین درباره تماس مستقیم با دلسی رودریگز، رئیس‌جمهوری موقت ونزوئلا، گفت شخصا با او گفت‌وگو نکرده است، اما در عین حال اشاره کرد میان مقام‌های آمریکایی و رهبری جدید ونزوئلا هماهنگی‌هایی صورت گرفته است.

ترامپ در این گفت‌وگو بارها ونزوئلا را کشوری ازهم‌پاشیده توصیف کرد و گفت این کشور به‌دلیل سال‌ها سوءمدیریت، توان گذار فوری به حاکمیت دموکراتیک را ندارد. او زیرساخت‌ها و اقتصاد ونزوئلا را ویران‌شده خواند و برای توضیح ضرورت مداخله، این وضعیت را با سناریویی مقایسه کرد که به گفته او در صورت شکستش در انتخابات، برای آمریکا رخ می‌داد.

به گفته ترامپ، محور اصلی بازسازی ونزوئلا احیای صنعت نفت خواهد بود، که زیرساخت‌هایش فرسوده و تولیدش فلج شده است. ترامپ تاکید کرد که شرکت‌های نفتی آمریکا، و نه مالیات‌دهندگان آمریکایی، هزینه بازسازی را تامین خواهند کرد و آمریکا بر روند کلی نظارت خواهد داشت. او گفت شرکت‌ها میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری خواهند کرد و نفت استخراج‌شده به فروش خواهد رفت.

ترامپ تصریح کرد تا زمانی که ثبات به کشور بازنگردد، انتخاباتی برگزار نخواهد شد و برگزاری زودهنگام انتخابات را تکرار شکست‌های گذشته دانست. او گفت آمریکا فرایند احیای ونزوئلا از جمله مهار تورم، جبران کاهش درآمد و بازسازی زیرساخت‌ها را مدیریت خواهد کرد.

در پاسخ به این پرسش که آیا عملیات ونزوئلا با انگیزه نفت یا تغییر رژیم صورت گرفت، ترامپ این موضوع را رد کرد و مداخله را بخشی از یک دکترین امنیتی گسترده‌تر دانست. او به سیاست دیرینه آمریکا در نیمکره غربی اشاره کرد و از «دکترین مونرو» نام برد.

دکترین مونرو نخستین بار در پیام سال ۱۸۲۳ جیمز مونرو به کنگره آمریکا مطرح شد و هدفش جلوگیری از استعمار یا مداخله اروپا در کشورهای مستقل نیمکره غربی بود. در مقابل، آمریکا نیز متعهد شد در جنگ‌ها و امور داخلی اروپا دخالت نکند. این دکترین در دوره‌ای شکل گرفت که بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین تازه از سلطه امپراتوری‌های اروپایی رها شده بودند و هدفش هم جلوگیری از بازگشت اروپا و هم تثبیت نفوذ آمریکا در منطقه بود.

در دو قرن بعد، این دکترین بارها برای توجیه مداخلات نظامی آمریکا در آمریکای لاتین مورد استناد قرار گرفت، از جمله در اوایل قرن بیستم که تئودور روزولت با طرح «نتیجه‌گیری روزولت» این بحث را مطرح کرد که آمریکا حق مداخله در کشورهای ناپایدار منطقه را دارد. این استدلال در مواردی مانند حمایت از جدایی پاناما از کلمبیا به کار رفت. در دوران جنگ سرد نیز دکترین مونرو برای مقابله با نفوذ کمونیسم، از جمله در بحران موشکی کوبا و سیاست‌های آمریکا در نیکاراگوئه، به کار رفت.

ترامپ گفت مداخله در ونزوئلا در چارچوب همین سنت تاریخی و حفظ صلح قرار دارد و افزود آمریکا در نهایت بر بازسازی کشور و رسیدگی به شهروندان ونزوئلایی، از جمله کسانی که به آمریکا مهاجرت کرده‌اند، تمرکز خواهد داشت. 

او همچنین هشدارهایی درباره بی‌ثباتی در سایر نقاط نیمکره غربی و خارج از آن مطرح کرد، از کلمبیا نام برد و گفت آمریکا تحولات و اعتراض‌ها در ایران را نیز «از نزدیک» زیر نظر دارد.

ترامپ در ادامه افزود اگر جمهوری اسلامی علیه معترضان از خشونت استفاده کند، واکنش نشان خواهد داد. او گفت: «ما خیلی دقیق داریم تماشا می‌کنیم. اگر مثل گذشته شروع کنند به کشتن مردم، فکر می‌کنم ضربه بسیار سختی از آمریکا خواهند خورد.»