اختلاف در محاسبه سرعت انبساط گیتی؛ معمایی که هنوز هیچ جوابی ندارد

بررسی گیتی نزدیک نشان می‌دهد که عالم با نرخی حدود ۷۳ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک در حال انبساط است

تصویر تزئینی از کهکشان- Canva

دانشمندان یکی از دقیق‌ترین اندازه‌گیری‌های سرعت انبساط گیتی را انجام داده‌اند، و این امر معما را فقط پیچیده‌تر کرده است.

ستاره‌شناسان سال‌ها تلاش کرده‌اند «تنش هابل» را حل کنند. این تنش از آنجا ناشی می‌شود که دو روش برای اندازه‌گیری نرخ انبساط گیتی وجود دارد، اما به نظر می‌رسد نتایج متفاوتی نشان می‌دهند.

یک روش «پس‌زمینه ریزموج کیهانی» یعنی تابش باقی‌مانده از آغاز گیتی را بررسی می‌کند، در حالی که روش دیگر، ستاره‌ها و کهکشان‌های نزدیک را زیر نظر می‌گیرد تا ببیند با چه سرعتی در حال دور شدن‌اند. هر دو باید نتیجه یکسانی نشان دهند و به ما بگویند سرعت انبساط گیتی چگونه است، اما این‌طور نیست.

بررسی گیتی نزدیک نشان می‌دهد که عالم با نرخی حدود ۷۳ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک در حال انبساط است. براساس روشی که بر پس‌زمینه ریزموج کیهانی تکیه دارد، انبساط کمی کندتر است، در حدود ۶۷ یا ۶۸.

ستاره‌شناسان باور داشتند که محدودتر کردن برآوردها برای دقیق‌تر شدن آنها می‌تواند این دو عدد را به هم نزدیک کند؛ اما برآوردهای جدید و تعدادی بررسی تنها نشان داده‌اند که این اختلاف همچنان باقی می‌ماند.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

یک مقاله جدید که با استفاده از دهه‌ها مشاهده در یک چارچوب واحد تولید شده است و بر [یافته‌های] ستاره‌شناسانی از سراسر گیتی تکیه دارد، این برآوردها را حتی بیشتر پالایش کرده است، تا حدود ۱ درصد، و نشان می‌دهد که این اختلاف ادامه دارد.

نویسندگان [این مقاله] می‌نویسند: «این پژوهش به‌طور موثری [آن دسته از] تبیین‌ها برای [توضیح] اختلاف هابل را، که بر خطایی نادیده‌گرفته‌شده در اندازه‌گیری‌های فاصله محلی تکیه دارند، رد می‌کند.» 

«اگر این اختلاف واقعی باشد، همان‌طور که مجموعه فزاینده‌ای از شواهد نشان می‌دهد، این امر ممکن است از [وجود] فیزیک جدیدی فراتر از مدل استاندارد کیهان‌شناسی حکایت داشته باشد.»

پژوهشگران باور دارند که مشکل ممکن است نه در اندازه‌گیری‌ها، بلکه در درک ما از فیزیک باشد. این موضوع نشان می‌دهد که چیز دیگری در کار است که در نظر گرفته نشده است، مانند انرژی تاریک، ذرات کشف‌نشده، یا خطا در شیوه‌ درک ما از گرانش.

این پژوهش در یک مقاله جدید با عنوان «شبکه فاصله محلی: گزارشی از اجماع جامعه [علمی] درباره اندازه‌گیری ثابت هابل با دقت حدود ۱ درصد» شرح داده شده است که در مجله «ستاره‌شناسی و اخترفیزیک» (Astronomy & Astrophysics) منتشر شده است.

© The Independent

بیشتر از علوم