متهمان به جاسوسی برای جمهوری اسلامی چگونه تا شرکت‌های فناوری سیلیکون ولی نفوذ کرده‌اند؟

پدر خواهران غندالی، شهاب‌الدین غندالی، از چهره‌های مرتبط با جمهوری اسلامی معرفی شده است. او مدیرعامل پیشین صندوق ذخیره فرهنگیان بود و در سال ۲۰۱۶، به اتهام اختلاس ۲.۵ میلیارد دلاری و تخلف‌های مالی مرتبط با بانک سرمایه بازداشت شد

خانواده غندالی و محمدجواد خسروی، همسر سمانه غندالی‌ــ X/AmirHadiAnvari

چندین پرونده قضایی در آمریکا نشان می‌دهد افرادی با تابعیت ایرانی به اتهام جاسوسی یا فعالیت‌های مرتبط با رژیم ایران در نهادهای علمی و فناوری سیلیکون ولی تحت پیگرد قرار گرفته‌اند. به گزارش نیویورک پست، در تازه‌ترین مورد، یک هیئت منصفه فدرال سه مهندس نرم‌افزار ایرانی را به اتهام سرقت اسرار تجاری از شرکت‌های فناوری، از جمله گوگل، متهم کرده است.

در این پرونده، سمانه غندالی ۴۱ ساله، خواهرش سرور غندالی ۳۲ ساله و محمدجواد خسروی ۴۰ ساله، همسر سمانه، متهم شده‌اند که از موقعیت شغلی‌شان در شرکت‌های فناوری برای دسترسی به اطلاعات محرمانه و حساس استفاده کرده‌اند. بر اساس اعلام وزارت دادگستری آمریکا، این افراد به‌طور غیرقانونی به اسناد محرمانه، از جمله اطلاعات مربوط به امنیت پردازنده‌ها، رمزنگاری و سایر فناوری‌ها دست پیدا کرده‌اند و این داده‌ها را از شرکت‌هایی مانند گوگل خارج کرده‌اند. 

طبق کیفرخواست، این اطلاعات سپس به مکان‌های دیگری، از جمله ایران، منتقل شده است. هر سه متهم اتهام‌های وارده را رد کرده‌اند.

پدر خواهران غندالی، شهاب‌الدین غندالی، از چهره‌های مرتبط با جمهوری اسلامی معرفی شده است. او مدیرعامل پیشین صندوق ذخیره فرهنگیان بود و در سال ۲۰۱۶، به اتهام اختلاس ۲.۵ میلیارد دلاری و تخلف‌های مالی مرتبط با بانک سرمایه بازداشت شد. با این حال، مشخص نیست در نهایت به‌طور رسمی محاکمه شد یا خیر.

برخی مخالفان جمهوری اسلامی در آمریکا معتقدند که این روابط خانوادگی می‌تواند زمینه‌ساز دسترسی و نفوذ به نهادهای حساس شود. آن‌ها بر این باورند که حضور افراد مرتبط با شبکه‌های قدرت در نظام‌های اقتدارگرا در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی، امکان دسترسی به فناوری‌های پیشرفته، شبکه‌های حرفه‌ای و اعتماد نهادی را فراهم می‌کند و در برخی موارد ممکن است از این دسترسی‌ها سوءاستفاده شود.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

در پرونده‌ای دیگر، کاوه لطف‌الله افراسیابی، استاد علوم سیاسی ایرانی-آمریکایی که در دانشگاه‌هایی از جمله هاروارد تدریس کرده است، در سال ۲۰۲۱ در چارچوب لایحه ثبت نام عوامل خارجی (FARA) متهم شد که فعالیتش به‌عنوان عامل خارجی ایران را ثبت نکرده است. دادستان‌ها اعلام کردند که او بیش از یک دهه مخفیانه برای جمهوری اسلامی و نمایندگی دائم جمهوری اسلامی در سازمان ملل فعالیت می‌کرده و دیدگاه‌های رژیم را ترویج می‌کرده است.

طبق اسناد قضایی، افراسیابی از سال ۲۰۰۷ بیش از ۲۵۰ هزار دلار از حساب بانکی نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل دریافت کرده و از سال ۲۰۱۱ نیز از مزایای بیمه درمانی کارکنان این نهاد بهره‌مند بوده است. بر اساس اعلام وزارت دادگستری آمریکا، او هرگز به سیاستمداران، روزنامه‌نگاران یا دیگر افراد تاثیرگذار اطلاع نداده بود که در ازای دریافت پول از رژیم ایران، تصویری مثبت از جمهوری اسلامی ارائه می‌دهد. همچنین ادعا شده است که او با یک نماینده کنگره لابی کرده و به سفیر جمهوری اسلامی در سازمان ملل درباره واکنش به حمله هوایی آمریکا که به کشته شدن قاسم سلیمانی منجر شد، مشاوره داده است.

افراسیابی این اتهام‌ها را رد کرده و خود را «مشاور» نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل معرفی کرده است. او همچنین مدعی شد که هدف سیاسی دولت ترامپ بوده و خود را طرفدار صلح و گفت‌وگو میان جمهوری اسلامی و آمریکا خواند. در نهایت، جو بایدن در سال ۲۰۲۳ در چارچوب توافق تبادل زندانیان، او را کامل عفو کرد و گزارش‌ها حاکی از آن است که او همچنان در آمریکا حضور دارد.

در پرونده‌ای دیگر، احمدرضا محمدی‌ دوستدار، شهروند ایرانی-آمریکایی، در سال ۲۰۱۹ به جرم فعالیت به‌عنوان عامل جمهوری اسلامی اعتراف کرد. به گفته دادستان‌های فدرال، او اقدام به جمع‌آوری اطلاعات درباره سازمان‌های یهودی در دانشگاه شیکاگو کرده است.

بر اساس گزارش‌ها، پدرش، حسین محمدی‌ دوستدار، رئیس پیشین مرکز انتشارات دانشگاهی در ایران بوده است. احمدرضا محمدی‌ دوستدار به بیش از سه سال زندان محکوم شد. همچنین همدست او، مجید قربانی، که ساکن کالیفرنیا بود، به ۳۰ ماه زندان محکوم شد.