چرا سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند سلول‌های سرطانی را از بین ببرد؟

پژوهشی جدید نشان می‌دهد سلول‌های سیستم ایمنی ظرف چند ساعت پس از اولین مواجهه با تومور سرطانی خسته می‌شوند

لنفوسیت‌ تی کشنده (آبی) با آزادسازی مواد شیمیایی سمی (قرمز) به سلول سرطانی حمله می‌کند (سبز)‌ـ. National Institutes of Health

یکی از کارهای کلیدی سیستم ایمنی بدن کشف و حذف عوامل بیماری‌زا مانند باکتری‌ها و ویروس‌ها است. سلول‌های ایمنی مانند سلول‌های تی با تشخیص تفاوت پروتئین‌های سلول‌ها، وجود آلودگی ویروسی یا بیماری در بدن را کشف می‌کنند.

نوعی سلول تی موسوم به «لنفوسیت تی کشنده» می‌تواند پروتئین‌های جهش‌یافته سلول‌های سرطانی را شناسایی کند و بنابراین، باید بتواند آن‌ها را از بین ببرد. اما در بیشتر بیماران، سلول‌های سرطانی به‌رغم وجود سلول‌های تی، به رشد ادامه می‌دهند.

چرا چنین اتفاقی می‌افتد؟ وب‌سایت علمی کانورسیشن در مقاله‌ای به این سوال پاسخ می‌دهد.

توضیح فعلی دانشمندان در مورد علت ناتوانی سلول‌های تی در حذف سلول‌های سرطانی این است که «خسته می‌شوند». تصور این است که سلول‌های تی در اولین مواجهه با سلول‌های سرطانی خوب عمل می‌کنند اما پس از مواجهه‌های مکرر، به‌تدریج توانایی‌شان در کشتن سلول‌های سرطانی را از دست می‌دهند.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

روش‌های ایمنی‌درمانی نتایج امیدبخشی در بهبود بلندمدت برخی بیماران مبتلا به سرطان‌های درمان‌ناپذیر داشته است. اما بیشتر بیماران به این روش‌های درمانی واکنش بلندمدت نشان نمی‌دهند و علت اصلی «خستگی سلول‌ تی» است.

پژوهشگران در تلاش‌اند راه‌هایی بیابند که بتوانند عملکرد سیستم ایمنی و سلول‌های تی در مقابل تومورهای سرطانی را کنترل و تقویت کنند.

سرطان در بیشتر بیماران زمانی تشخیص داده می‌شود که سیستم ایمنی بدنشان ماه‌ها یا سال‌ها است که با سلول‌های سرطانی دست‌و‌پنجه نرم می‌کند.

در مقاله کانورسیشن آمده است که عملکرد سلول‌های تی بین ۶ تا ۱۲ ساعت پس از مواجهه با سلول‌های سرطانی دچار اختلال می‌شود، و دچار هزاران تغییر ژنتیکی می‌شوند.

پژوهشی جدید نشان می‌دهد ژن‌های دخیل در ایجاد التهاب در سلول‌های تی که با عفونت مواجه می‌شوند به‌شدت فعال‌اند، اما در سلول‌های تی در معرض سلول‌های سرطانی این‌طور نیست.

یافته‌های پژوهشگران همچنین نشان می‌دهد که تغییرات اولیه در دی‌ان‌ای این سلول‌ها با ادامه قرارگیری در معرض سلول‌های سرطانی تثبیت و تقویت می‌شود.

نتایج این پژوهش حاکی از آن است که پیام‌‌های منفی که سلول‌های سرطانی می‌فرستند در کار سلول‌های تی اختلال ایجاد می‌کند و نبود واکنش‌های مثبتی مانند التهاب سبب می‌شود سلول‌های تی نتوانند میزان فعالیتشان را افزایش دهند.

اکنون پژوهشگران در حال بررسی راه‌هایی‌اند در سلول‌های تی که با سلول‌های سرطانی مواجه می‌شوند واکنش التهابی ایجاد کنند تا عملکردشان مشابه زمانی باشد که با عفونت مواجه می‌شوند و سلول‌های سرطانی را به‌صورت موثرتری از بین ببرند.