ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، قانون «آثار جهادی» این گروه را که در یک مقدمه، دو بخش، دو فصل و ۱۴ ماده تنظیم شده است، ابلاغ کرد. بر اساس این قانون ابزارهای جنگی و تبلیغاتی طالبان که در جریان جنگ با حکومت پیشین افغانستان، ایالات متحده امریکا و نیروهای ناتو استفاده شدند، باید در موزه‌ گذاشته و شکل گسترده نمایش داده شوند. 

به دستور رهبر طالبان، آثار مربوط به دوره نخست حاکمیت این گروه نیز باید گردآوری و در موزه‌ها به نمایش گذاشته شوند. 

بر اساس این قانون، «سازمان حفظ آثار جهادی» زیرمجموعه وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان خواهد بود. 

در ماده دوم این قانون، آثار جهادی طالبان این چنین تعریف شده است: همه آثار نشانه‌ها و یادگارهایی مادی و معنوی که در جهاد افغانستان استفاده، ساخته یا نوشته شده باشند و جوانب مختلف زندگی، قربانی‌ها و کارنامه مجاهدین را به تصویر بکشند.

در بند دوم این ماده، این آثار مادی اسلحه، لباس، پرچم، یادداشت‌ها، ابزارها، مراکز و مکان‌های «جهادی» طالبان اعلام و در بند سوم نیز آثار معنوی جهادی قصه‌ها، یادداشت‌ها، اشعار و ترانه‌های نیروهای طالبان معرفی شده‌اند. 

در ماده چهارم این قانون، به وزارت‌های دفاع، داخله، اداره استخبارات و دیگر نهادهای رژیم طالبان دستور داده شده است که با وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه در زمینه جمع‌ آوری، نگهداری و حفظ «آثار جهادی» طالبان همکاری کنند. 

این ماده همچنین وظایف اداره حفظ آثار جهادی طالبان را تشریح کرده و آن‌ها را تدوین و حفظ تاریخ جنگ ۲۰ ساله طالبان با نظام جمهوری و متحدان غربی آن، گردآوری و ذخیره اطلاعات مربوط به جنگ طالبان به شکل شنیداری و نوشتاری و مستندسازی رویدادهای مرتبط با این جنگ برشمرده است. همچنین تاکید شده است که در مورد اهمیت «جهاد، شهادت، استشهاد (انتحاری)، قربانی‌ها و فتح» به مردم افغانستان اطلاعات ارائه شود. 

بر اساس بند پنجم این ماده، اطلاعات مربوط به آنچه «ظلم دشمن» خوانده شده است، هم باید به شکل نوشتاری و شنیداری تنظیم و نگهداری شود. 

این ماده از قانون حفظ آثارجهادی، افزون بر آنکه زمینه گردآوری آثار جهادی طالبان را فراهم می‌کند، برای ثبت و نگهداری ابزارهایی چون جلیقه‌های انتحاری، خودروهای بمب‌ گذاری‌‌شده، مین‌های بشکه‌ای زردرنگ، موتورسیکلت‌های بمب‌‌گذاری‌‌شده و دیگر ابزارهای مورداستفاده در جنگ طالبان بستری مناسب ایجاد می‌کند.

با این حال در نزدیک به پنج سال گذشته و پیش از تصویب این قانون نیز چنین فعالیت‌هایی انجام می‌شد و طالبان درمناسبت‌های مختلف، نیروهای انتحاری خود،خودروهای بمب‌‌گذاری‌‌شده،جلیقه‌های انتحاری ومین‌های بشکه‌ای زردرنگ را در ملاعام به نمایش می‌گذاشتند. بنابراین پیش‌بینی می‌شود که با اجرایی شدن این قانون، دامنه این فعالیت‌ها گسترش یابد و نمایش آثار و نمادهای جنگی طالبان در نقاط مختلف افغانستان افزایش پیدا کند.

در ماده نهم این قانون، وظایف اداره ثبت آثار و اسناد جهادی طالبان با جزئیات بیشتری توضیح داده و تاکید شده که برخی تجهیزات نظامی ازکارافتاده، از جمله تانک‌ها، هلی‌کوپترها، توپ‌ها (راکت‌انداز) و دیگر ابزارهای جنگی هم در موزه‌های جهادی طالبان به نمایش گذاشته شوند. همچنین تجهیزات نظامی مورداستفاده در جنگ افغانستان که اکنون داخل کشور موجود نیستند، باید به صورت ماکت یا عکس در موزه‌ها نمایش داده شوند. 

در بند سوم این ماده آمده است: «ثبت نمونه‌ وسایل استفاده‌شده در جهاد، سلاح‌های سبک و سنگین، مین‌ها و بمب‌های دست‌ساز، موشک‌ها، تله‌ها (جلیقه). ریموت کنترل‌ها و سایر آثار جهادی با توضیح نوشتاری کامل به نمایش گذاشته شود.» 

طالبان پیش از این نیز در برخی از استان‌های افغانستان، تانک‌های نظامی ساخت امریکا و همچنین تانک‌هایی را که در حملات انتحاری تخریب شده بودند، در معرض دید عموم قرار داده‌ بودند. 

ماده دوازدهم این قانون تصریح می‌کند که طالبان نمی‌توانند در موزه‌های جهادی خود از تصاویر موجودات زنده استفاده کنند یا آن‌ها را به نمایش بگذارند. 

وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان پیش‌تر اعلام کرده بود که در هر استان افغانستان دست‌کم یک موزه جهادی ساخته خواهد شد، اما این وزارتخانه تاکنون هزینه ساخت این موزه‌ها و شمار نیروی انسانی موردنیاز برای اداره آن‌ها را مشخص نکرده است. در حال حاضر، تنها موزه جهادی طالبان در مجموعه روضه مبارک شهر مزارشریف، مرکزاستان بلخ، فعال است. 

رژیم طالبان در حالی بر تدوین و تثبیت روایت خود از جنگ دو دهه گذشته تمرکز کرده است که در حملات مسلحانه، انفجاری و انتحاری این گروه، شمار زیادی از مردم افغانستان جان باخته‌اند. با این حال در این روایت‌ها فعالیت‌ها و عملکرد طالبان و نیروهای این گروه به گونه‌‌ای مثبت بازنمایی می‌شود و جنگ آنان تحت عنوان «جهاد» و «مبارزه با اشغال افغانستان و کفار» توجیه می‌شود. در حالی که تبعات این جنگ، از جمله پیامدهای انسانی، تلفات غیرنظامیان و خسارت‌های ناشی از حملات انفجاری و انتحاری، در روایت رسمی طالبان جایگاهی ندارد و تمرکز بر ثبت و نمایش آن چیزی است این گروه «کارنامه‌ جهادی» خود می‌نامد.