در روزهای اخیر، فعالیت خودروها در جاده منتهی به ورودی تونل‌های مجتمع هسته‌ای اصفهان به‌طور محسوسی افزایش پیدا کرده است، از جمله در جنوبی‌ترین ورودی تونل که پیش‌تر فعالیت محدودی در آن مشاهده می‌شد. 

به گزارش موسسه علوم و امنیت بین‌الملل، شواهد ماهواره‌ای نشان می‌دهد این تحرکات جدید بیشتر به دفن دوباره ورودی‌های جنوبی و میانی تونل با خاک مربوط می‌شود. در مقابل، ورودی شمالی تونل که طی ماه‌های گذشته تقویت و مستحکم‌سازی شده، تا تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ همچنان باز به نظر می‌رسد و خودروهایی در نزدیکی آن مشاهده شده‌اند. مشخص نیست فعالیت‌ها در داخل تونل ادامه دارد یا خیر، اما انتقال تجهیزات به داخل تونل به‌جای خارج کردن آن‌ها محتمل ارزیابی می‌شود.

تصاویر ماهواره‌ای ثبت‌شده در ۲۴ و ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد جمهوری اسلامی فعالیت‌های تازه‌ای برای مسدود کردن ورودی‌های میانی و جنوبی تونل با خاک داشته است. در ۲۹ ژانویه، ورودی تونل میانی و ورودی فضای مجاورش کاملا با خاک مسدود شده بود. در نزدیکی ورودی جنوبی نیز توده‌های تازه خاک مشاهده شد و چند روز بعد، ماشین‌آلات ساختمانی در محل فعالیت داشته‌اند. همچنین کامیون‌های کمپرسی متعددی در محوطه‌ای نزدیک در حال بارگیری یا انتظار برای بارگیری خاک دیده شده‌اند و تعدادی از آن‌ها در مسیر منتهی به ورودی تونل‌ها حرکت می‌کردند. 

افزایش حضور خودروها در این مسیر نخستین‌ بار در ۲۴ ژانویه ثبت شده بود. این تلاش‌ها برای دفن ورودی‌ها مشابه اقدام‌هایی است که پیش از حملات نظامی آمریکا در جریان جنگ ۱۲روزه مشاهده شده بود و می‌تواند نشانه‌ای از آمادگی در برابر حملات احتمالی باشد. 

در همین حال، باز ماندن ورودی شمالی و حضور خودروها در اطراف این پرسش را مطرح می‌کند که آیا جمهوری اسلامی در حال انتقال تجهیزات از سایر تاسیسات به داخل این تونل است؟

هم‌زمان، فعالیت‌هایی در یکی از ساختمان‌های روی‌سطح این مجتمع که در حمله هوایی اسرائیل در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۵ تخریب شده بود، توجه ناظران را جلب کرده است. تصاویر ماهواره‌ای از دسامبر ۲۰۲۵ و ژانویه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد جمهوری اسلامی طی دو ماه گذشته، سازه فلزی باقی‌مانده این ساختمان را مرمت و سقف جدیدی روی آن نصب کرده است. 

تا ۲۲ ژانویه، دیوارهای جانبی در بخش قابل مشاهده ساختمان نصب نشده بودند. سقف به‌تدریج و از اوایل دسامبر افزوده شده و در زمان نصب، بخش عمده آوار پاک‌سازی شده بود، هرچند بقایای تخریب‌شده در دو انتهای ساختمان و بخش‌هایی از سازه‌های احتمالی طبقات پایین‌تر همچنان باقی مانده است.

فرآیند پاک‌سازی از اوایل ژوییه ۲۰۲۵ با بازگشایی خیابان‌های اطراف برای دسترسی خودروها آغاز شد. تا اواسط اکتبر، بیشتر آوار داخل ساختمان و روی اسکلت فلزی برداشته شد و در اوایل نوامبر، پاک‌سازی گسترده‌تری برای فراهم‌‌ کردن زمینه بازسازی انجام شد. 

هدف اولیه این ساختمان به‌طور رسمی اعلام نشده است، اما نشانه‌های متعددی وجود دارد که آن را با تولید سانتریفیوژ مرتبط می‌داند. این ساختمان در اوایل دهه ۲۰۰۰ ساخته شده و بخش الحاقی در اواخر سال ۲۰۲۰ افزوده شده است، الگویی که با دیگر تاسیسات شناخته‌شده مرتبط با تولید قطعات سانتریفیوژ شباهت دارد.

ساخت سقف جدید می‌تواند به این معنا باشد که جمهوری اسلامی قصد بازیابی تجهیزات باقی‌مانده بدون نظارت هوایی را دارد یا اینکه ساختار موجود را ارزشمند تشخیص داده است. این سقف همچنین می‌تواند هم برای محافظت در برابر شرایط جوی و هم برای پنهان‌سازی فعالیت‌های داخلی به کار رود.

در صورت ارتباط این محل با تولید سانتریفیوژ، این تحرکات در کنار فعالیت‌های مشاهده‌شده در مجموعه تونلی اصفهان و تاسیسات نطنز، نشان‌دهنده تمرکز جمهوری اسلامی بر حفظ و بازیابی توانمندی‌های مرتبط با غنی‌سازی اورانیوم است. نبود شفافیت درباره این اقدام‌ها، پرسش‌هایی جدی درباره بازسازی برنامه سانتریفیوژ گازی جمهوری اسلامی ایجاد کرده است.