مارک آموند، مورخ بریتانیایی، در یادداشتی در روزنامهٔ سان هشدار داد که بسیاری از رهبران غربی جنگ اوکراین و درگیری‌های خاورمیانه را دو بحران جداگانه می‌دانند، در حالی‌ که همکاری ایران و روسیه این دو جبهه را به تهدیدی واحد علیه بریتانیا و دیگر کشورهای غربی تبدیل کرده است.

آموند نوشت دونالد ترامپ ایران را دشمن اصلی آمریکا می‌بیند، اما بسیاری از رهبران اروپایی تهدید روسیه را در اولویت قرار می‌دهند. او اختلاف رویکرد واشنگتن و متحدانش را در شرایطی نگران‌کننده دانست که مسکو و تهران در زمینهٔ تسلیحات، فناوری موشکی و اطلاعات ماهواره‌ای همکاری می‌کنند.

آموند به درخواست اخیر ترامپ از اوکراین برای توقف حمله به تأسیسات انرژی روسیه اشاره کرد؛ این درخواست با افزایش قیمت گازوئیل در پی جنگ خاورمیانه مرتبط بود که رئیس‌جمهوری آمریکا را به توافق با ولادیمیر پوتین برای تأمین گازوییل سوق داد. ترامپ همچنین اجرای تحریم‌ها و تعرفه‌های مرتبط با روسیه را که طبق قانونی مصوب سپتامبر گذشته پیش‌بینی شده بود، متوقف کرده است.

این مورخ بریتانیایی سیاست ترامپ را تنبیه اوکراین به‌ دلیل امتناع از پذیرش خواسته‌های پوتین توصیف کرد. جلوگیری از انتقال داده‌های اطلاعاتی غرب به اوکراین از طریق سامانهٔ ماهواره‌ای استارلینک ایلان ماسک برجسته‌ترین نمونهٔ اقدام‌هایی است که به سود مسکو تمام می‌شود. 

آموند معتقد است در حالی‌ که کشورهای غربی بر سر سیاست‌های تجاری و امنیتی اختلاف دارند، روسیه و ایران راهبردی هماهنگ را دنبال می‌کنند. او همچنین در مورد نقش چین در پس این همکاری و بی‌توجهی غرب به پیامدها هشدار داد.

او در ادامه افزود ناکامی روسیه در اشغال اوکراین پس از بیش از چهار سال جنگ نباید به کوچک‌ شمردن تهدید مسکو منجر شود. اوکراینی‌ها با تحمل تلفات سنگین، خسارت فراوانی به ارتش روسیه وارد کرده‌اند، اما پوتین حاضر است هزینهٔ انسانی بسیار بالایی برای دستیابی به اهدافش بپردازد. به اعتقاد آلموند، خطر اصلی فقط پیشروی ارتش روسیه نیست، بلکه شکل‌گیری ائتلافی از حکومت‌های مخالف غرب به رهبری مسکو است.

او یادآور شد ایران از سال ۲۰۲۲ پهپادهای شاهد را در اختیار روسیه گذاشته است. این پهپادها ابتدا به‌ دلیل صدای بلند و توانایی محدودشان دست‌کم گرفته می‌شدند، اما طی چهار سال گذشته پیشرفت قابل‌ملاحظه‌ای کرده‌اند. روسیه اکنون از پهپادهای مجهز به موتور جت در حملات به شهرها، نیروگاه‌ها و جایگاه‌های سوخت اوکراین استفاده می‌کند.

آموند توانایی ایران در به‌کارگیری تسلیحات پیشرفته‌تر را نیز قابل‌توجه دانست و به حملات حوثی‌های یمن، متحد تهران، به فرودگاه‌ها و تأسیسات نفتی عربستان سعودی اشاره کرد.

او همچنین به کمک روسیه به ایران برای توسعهٔ موشک‌های کروز مافوق صوت مجهز به موتور رم‌جت پرداخت که می‌توانند پایگاه‌های زمینی و کشتی‌های جنگی آمریکا را تهدید کنند. این تسلیحات هنوز عملیاتی نشده‌اند، اما پیش‌بینی می‌شود در آینده وارد زرادخانه‌های دو کشور شوند؛ این در حالی است که غرب هنوز ابزار دفاعی مؤثری برای مقابله با آن‌ها توسعه نداده است.

نویسنده ضمن تایید برتری اقتصادی آمریکا، بریتانیا، اتحادیهٔ اروپا، کانادا، استرالیا، ژاپن و کرهٔ جنوبی بر روسیه و ایران، هشدار داد برتری اقتصادی لزوماً به پیروزی سریع در جنگ منجر نمی‌شود. او در ادامه به جنگ جهانی دوم اشاره کرد و نوشت شکست آلمان نازی، ایتالیای فاشیست و امپراتوری ژاپن، با وجود برتری تعداد قدرت‌های مقابل، شش سال طول کشید.

این مورخ همچنین سیاست‌های تجاری ترامپ علیه کانادا و اروپا و فاصله‌گیری آمریکا از نقش سنتی‌اش در دفاع از متحدان را عاملی برای افزایش نگرانی‌های امنیتی بریتانیا دانست و افزود کشورهای کوچک‌تر شرق اروپا بیش از گذشته در خط مقدم مقابله با روسیه قرار گرفته‌اند.

آموند نوشت دانشگاه‌های روسیه آموزش فناوری نظامی و برنامه‌نویسی هوش مصنوعی را گسترش داده‌اند و دانشگاه‌های ایران حتی بیش از آمریکا مهندس و متخصص علوم رایانه تربیت می‌کنند. 

او با اشاره به کندی تولید مجدد سامانه‌های ضدپهپادی و ضدموشکی آمریکا، مدعی شد ایران و روسیه هم‌زمان با سرعت در کارخانه‌های زیرزمینی تسلیحات تولید می‌کنند. کشورهای اروپایی به‌تدریج به خطر پهپادها، کاربرد نظامی هوش مصنوعی و احتمال کاهش تعهدات آمریکا در ناتو توجه نشان می‌دهند، اما هنوز مسائل دوران صلح و ملاحظات اداری را بر تقویت توان دفاعی مقدم می‌دانند.

آموند خواستار کنار گذاشتن مدیران ناکارآمد از نهادهای دفاعی غرب و افزایش بودجهٔ نظامی شد و تأکید کرد کشورهای غربی باید ظرفیت‌های اقتصادی و فناوری را برای مقابله با تهدید روسیه و ایران به‌ کار بگیرند.