شرکت اوپن‌ای‌آی روز پنج‌شنبه اعلام کرد که عوامل فعال جمهوری اسلامی با استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی این شرکت و هویت‌های جعل شده به عنوان روزنامه‌نگار، در چندین رسانه آمریکایی مطالبی علیه جنگ ایران منتشر کرده‌اند.
اوپن‌ای‌آی در بیانیه‌ای نوشت که حدود ۱۲ رسانه در نقاط مختلف جهان، نزدیک به ۱۰۰ مقاله نوشته‌شده به قلم هفت روزنامه‌نگار جعلی را منتشر کرده‌اند. این شرکت اعلام کرد حساب‌های کاربری چت‌جی‌پی‌تی را که برای ویرایش مقالات و پیشنهادهای تحریریه و همچنین تولید دیدگاه‌های شبکه‌های اجتماعی از این ابزار به زبان فارسی استفاده می‌کردند، مسدود کرده است.
برخی از مقالاتی که با کمک هوش مصنوعی تهیه شده بودند، عنوان‌های تحریک‌آمیزی داشتند؛ از جمله «آیا سیاست آمریکا در قبال ایران به بخش خصوصی واگذار شده است؟ پرسش جرد کوشنر» و «جنگ ایران و فروپاشی اعتبار اخلاقی غرب».
سی‌ان‌ان در گزارشی در این زمینه می‌نویسد برخی از رسانه‌هایی که این گزارش‌ها را منتشر کرده‌اند مخاطبان آنلاین قابل‌توجهی دارند. یکی از این رسانه‌ها، «میدل ایست مانیتور» مستقر در لندن است که نزدیک به دو میلیون دنبال‌کننده در فیس‌بوک دارد.
داود عبدالله، مدیر میدل ایست مانیتور، به سی‌ان‌ان گفت که مقالاتی را که اوپن‌ای‌آی مشخص کرده است بررسی خواهد کرد و «اقدامات مقتضی» را انجام خواهد داد.
اوپن ای‌آی می‌نویسد: عملیات ایران علاوه بر مقالات بلند، مجموعه‌هایی از دیدگاه‌های شبکه‌های اجتماعی را نیز تولید می‌کرد که عموما به موضوعات مرتبط با جنگ آمریکا و ایران می‌پرداختند. اوپن ای‌آی می‌افزاید: در عملیات ایران، عوامل توانستند محتوای تولیدی را وارد رسانه‌های جریان اصلی کنند، به‌جای آنکه صرفا آن را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کنند.
ایران: عملیات «نام‌های جعلی نویسندگان» (Bogus Bylines)
اوپن ای‌آی در این گزارش از عملیاتی با منشا ایران برای انتشار مقالات بلند با نام نویسندگان جعلی در رسانه‌های خبری آنلاین خبر می‌دهد.
در این گزارش آمده است، ما مجموعه‌ای از حساب‌های چت‌جی‌پی‌تی را که منشأ آن‌ها ایران بود، مسدود کردیم. کاربران این حساب‌ها درخواست‌های خود را به زبان فارسی مطرح می‌کردند و محتوا را به زبان‌های فارسی و انگلیسی تولید می‌کردند. آن‌ها با استفاده از وی‌پی‌ان، موقعیت مکانی خود را هنگام دسترسی به چت‌جی‌پی‌تی پنهان می‌کردند.
این عملیات از مدل‌های ما برای اصلاح مقالات بلند و پیشنهادهای تحریریه، تولید دیدگاه‌های شبکه‌های اجتماعی و ویرایش گزارش‌های داخلی استفاده می‌کرد. گردانندگان برای پیشنهاد مقالات خود از هفت نام نویسندگی متفاوت استفاده می‌کردند؛ به همین دلیل، کارزار آن‌ها را «نام‌های جعلی نویسندگان» (Bogus Bylines) نامیدیم.
مقالات بلند این عملیات بر درگیری میان آمریکا و ایران متمرکز بودند. بیشتر دیدگاه‌های شبکه‌های اجتماعی نیز به همین درگیری مربوط می‌شدند؛ بخش کوچکی از آن‌ها به سیاست داخلی آمریکا می‌پرداختند که معمولا در چارچوب گسترده‌تر این مناقشه مطرح می‌شد.
میزان تأثیرگذاری احتمالی بخش‌های اصلی این عملیات تفاوت چشمگیری داشت. ما نزدیک به ۱۰۰ مقاله را شناسایی کردیم که با نام‌های نویسندگی جعلی این عملیات در حدود ۱۲ رسانه آنلاین در سراسر جهان منتشر یا بازنشر شده بودند. این رسانه‌ها کوچک تا متوسط بودند و عموما بر امور بین‌الملل، ژئوپلیتیک و رویدادهای خاورمیانه تمرکز داشتند.
انتشار مقالات در رسانه‌ها
گسترده‌ترین فعالیت این عملیات، درخواست از چت‌جی‌پی‌تی برای بررسی و اصلاح مقالات بلند انگلیسی‌زبان درباره ژئوپلیتیک درگیری آمریکا و ایران بود.
در درخواست‌های معمول، گردانندگان پیش‌نویس انگلیسی یک مقاله را در اختیار مدل قرار می‌دادند و از آن می‌خواستند متن را با معیارهای پذیرش یک رسانه آنلاین مشخص مقایسه کند و تغییرات لازم را پیشنهاد دهد. پس از تأیید اصلاحات، از مدل می‌خواستند ایمیلی تهیه کند که بتوانند برای پیشنهاد مقاله به دبیر رسانه موردنظر بفرستند.
این پیام‌های پیشنهادی با استفاده از هفت نام جعلی نوشته می‌شدند:
اروین بی. هاسکینز
نوآ لمینگتون
سوفیا گونزالس
مایکل هریسون
اریکا فوزیه
جنی ویلیامز
آلیس جانسون
بر اساس زندگی‌نامه‌هایی که همراه برخی مقالات در اینترنت منتشر شده بودند، هر یک از این هویت‌ها وانمود می‌کردند روزنامه‌نگاری غربی هستند؛ معمولا آمریکایی، هرچند در زندگی‌نامه نوآ لمینگتون ادعا شده بود که او در نیوزیلند مستقر است. حوزه کاری آن‌ها اغلب سیاست بین‌الملل، خاورمیانه، حقوق بشر یا مناقشه‌ها معرفی شده بود.
در مورد یکی از این هویت‌ها، «مایکل هریسون»، گردانندگان از مدل خواستند خود زندگی‌نامه او را بنویسد. شایان ذکر است که متا در ماه مارس، یک عملیات نفوذ منتسب به ایران را نیز مختل کرد که در آن از هویت روزنامه‌نگاری به نام مایکل هریسون استفاده شده بود.
برخی از این هویت‌ها در پلتفرم‌های مختلف شبکه‌های اجتماعی نیز حساب‌هایی داشتند که به ظاهر، پیشینه ادعایی آن‌ها را تایید می‌کردند. برای مثال، هویت مایکل هریسون در مدیوم، ایکس و فیس‌بوک حساب داشت. هویت اروین بی. هاسکینز نیز در ایکس، فیس‌بوک، اینستاگرام و تردز حساب‌هایی داشت.
در زندگی‌نامه هاسکینز ادعا شده بود که او «نویسنده آزادکار آمریکایی» است؛ اما تنظیمات شفافیت شبکه‌های اجتماعی نشان می‌داد که حساب‌هایش در ایران قرار دارند.
با استفاده از روش‌های بررسی منابع علنی، نزدیک به ۱۰۰ مقاله را شناسایی کردیم که با یکی از نام‌های نویسندگی جعلی این عملیات در بیش از ۱۲ نشریه منتشر شده بودند. این نشریات عموما بر امور بین‌الملل، ژئوپلیتیک و رویدادهای خاورمیانه تمرکز داشتند و گاهی از دیدگاهی ضدجنگ یا ترقی‌خواهانه به موضوعات می‌پرداختند.
قدیمی‌ترین مقاله‌ای که شناسایی کردیم در ژوئیه ۲۰۲۵ و جدیدترین آن در اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شده بود. پس از آغاز درگیری آمریکا و ایران، تعداد انتشار این مقالات به‌شدت افزایش یافت.
دست‌کم برخی از مقالات بعدا از طریق حساب‌های شبکه‌های اجتماعی همان رسانه‌هایی که آن‌ها را منتشر کرده بودند، تبلیغ شدند. این کار به گردانندگان ایرانی امکان می‌داد به مخاطبانی دسترسی پیدا کنند که در حالت عادی شاید به آن‌ها دسترسی نداشتند.
انتشار انبوه دیدگاه‌ها
در کنار تولید مقالات، عوامل جمهوری اسلامی از چت‌جی‌پی‌تی می‌خواستند مجموعه‌هایی از دیدگاه‌ها را به زبان انگلیسی یا فارسی درباره موضوعات ژئوپلیتیکی و سیاسی تولید کند.
روش معمول آن‌ها این بود که متن یا تصویری از یک پیام در شبکه‌های اجتماعی را در اختیار مدل قرار می‌دادند و از آن می‌خواستند مجموعه‌ای از پاسخ‌ها را تولید کند که با جهت‌گیری کلی عملیاتشان سازگار باشد. سپس این پاسخ‌ها در اینترنت منتشر می‌شدند و اغلب فاصله زمانی انتشار آن‌ها فقط چند دقیقه بود.
در گزارش‌های داخلی گردانندگان به انتشار دیدگاه‌ها به‌وسیله انسان‌ها و همچنین روش‌های خودکار اشاره شده بود؛ اما شواهدی نداریم که نشان دهد این خودکارسازی با کمک مدل‌های ما انجام شده باشد.
بخشی از این فعالیت‌ها شامل تولید پاسخ‌هایی به پست‌های شبکه‌های اجتماعی درباره مقالات خبری خود عملیات بود. در این موارد، گردانندگان تصاویری از پست‌هایی را که مقالاتشان را تبلیغ می‌کردند، به مدل می‌دادند و از آن می‌خواستند دیدگاه‌هایی در تمجید یا تأیید آن مطالب تولید کند؛ احتمالا با این هدف که مقالات محبوب‌تر از واقعیت به نظر برسند.
بیشتر مجموعه‌های دیدگاه‌ها به‌طور کلی بر درگیری میان ایران، آمریکا و اسرائیل تمرکز داشتند. کاربران درباره موضوعاتی مانند حملات موشکی، آتش‌بس‌ها و تحرکات دیپلماتیک درخواست تولید دیدگاه می‌کردند و مشخص می‌کردند که پاسخ‌ها باید آمریکا را در جایگاه متجاوز، اسرائیل را متحدی غیرقابل‌اعتماد برای آمریکا و ایران را قربانی‌ای سرسخت اما مقاوم نشان دهند.
برخی از حساب‌هایی که این دیدگاه‌ها را منتشر می‌کردند، نام‌هایی شبیه به نام‌های غربی داشتند، اما موقعیت مکانی آن‌ها در ایران ثبت شده بود.
گزارش‌های داخلی
تلاش برای نشان دادن محبوبیت بیشتر فعالیت‌ها، به پست‌های عمومی محدود نمی‌شد. گردانندگان در کنار تولید محتوا، گاهی از چت‌جی‌پی‌تی می‌خواستند گزارش‌هایی را اصلاح کند که ظاهرا گزارش‌های داخلی کارزار شبکه‌های اجتماعی آن‌ها بودند.
این کار معمولا با ارائه مجموعه‌ای از آمار به مدل و درخواست تبدیل آن‌ها به گزارش‌ها و ارائه‌های حرفه‌ای‌تر انجام می‌شد.
این نخستین عملیات مختل‌شده از سوی ما نیست که در آن از هوش مصنوعی برای نگارش گزارش ارزیابی عملکرد خود عملیات استفاده شده است. نکته برجسته در تلاش گردانندگان ایرانی برای ارزیابی عملکرد خود، روش محاسبه آن‌ها بود.
شاخص اصلی «تأثیرگذاری» که استفاده می‌کردند، تعداد بازدیدهای پست‌هایی بود که به آن‌ها پاسخ داده بودند، نه تعداد بازدیدهای خود پاسخ‌ها. آن‌ها بازدیدها را پیش از انتشار پاسخ‌ها و سپس در زمانی نامشخص پس از انتشار آن‌ها شمارش می‌کردند.
میزان تأثیرگذاری
بر اساس شواهدی که از بررسی منابع علنی به دست می‌آید، به نظر می‌رسد دو محور اصلی این عملیات از نظر میزان تأثیرگذاری احتمالی تفاوت زیادی داشته‌اند.
پاسخ‌های شبکه‌های اجتماعی که توانستیم شناسایی کنیم، عموما تعداد کمی پسند، بازدید و دیدگاه داشتند؛ معمولا در حد یک‌رقمی یا دو‌رقمی. همان‌طور که گفته شد، این پاسخ‌ها نیز معمولا بخش کوچکی از مجموع دیدگاه‌های زیر هر پست بودند.
با استفاده از مقیاس گسترش عملیات نفوذ، این بخش از فعالیت‌ها را در رده دوم قرار می‌دهیم؛ زیرا دیدگاه‌ها در چند پلتفرم منتشر شده بودند، اما نشانه چندانی از گسترش چشمگیر یا توانایی غالب شدن بر پاسخ‌های کاربران وجود نداشت.
در مقابل، هویت‌های جعلی روزنامه‌نگاران موفق شدند مقالات خود را در رسانه‌های مختلف منتشر کنند؛ برخی از این رسانه‌ها مخاطبان قابل‌توجهی داشتند. برای مثال، یکی از رسانه‌های آنلاینی که مقالات این عملیات را منتشر کرده بود، تا اوت ۲۰۲۶ نزدیک به دو میلیون دنبال‌کننده در فیس‌بوک، حدود ۳۵۵ هزار دنبال‌کننده در ایکس و بیش از ۵۴۴ هزار دنبال‌کننده در اینستاگرام داشت.
ما این بخش از عملیات را با توجه به انتشار مستمر مقالات در شماری از رسانه‌ها و گسترش دامنه انتشار آن‌ها، در رده چهارم ارزیابی می‌کنیم.
اوپن ای‌آی: عوامل جمهوری اسلامی با استفاده از چت‌جی‌پی‌تی، محتوای جعلی را در چند رسانه آمریکایی منتشر کردند
در کنار تولید مقالات، عوامل جمهوری اسلامی از چت‌جی‌پی‌تی می‌خواستند دیدگاه‌هایی را به انگلیسی یا فارسی تولید کند و مشخص می‌کردند که پاسخ‌ها باید آمریکا را در جایگاه متجاوز، اسرائیل را متحدی غیرقابل‌اعتماد برای آمریکا و ایران را قربانی سرسخت نشان دهند
پرچم جمهوری اسلامی و ساختمان کنگره-با استفاده از هوش مصنوعی
