دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، سه‌شنبه گفت هزینه مالی جنگ ایران برای آمریکایی‌ها بهایی است که برای حفظ امنیت آمریکا و جهان ارزش پرداخت دارد. به گزارش اکسیوس، او در تجمعی در نبراسکا، افزایش هزینه‌های ناشی از جنگ را «بهایی اندک برای حفظ امنیت جهان و کشور» توصیف کرد و گفت: «آنها می‌توانند یک شهر را از بین ببرند. بگذارید لس‌آنجلس را بزنند، بگذارید سن‌دیگو را بزنند. این بهای بسیار اندکی است و خیلی زود تمام خواهد شد.»
این سخنان با واکنش‌هایی همراه شد. یکی از حساب‌های دولت ترامپ در رسانه اجتماعی ایکس نیز اعلام کرد هدف جنگ «جلوگیری از دستیابی ایران به توانایی از بین بردن لس‌آنجلس و سن‌دیگو» است.
اکسیوس در ادامه می‌نویسد دولت فدرال آمریکا سال‌ها است برنامه‌های اضطراری برای مقابله با حملات تروریستی و بلایای طبیعی در سراسر کشور دارد. وزارت امنیت داخلی آمریکا همچنین از طریق برنامه «ایمن‌سازی شهرها»، امکانات تخصصی در اختیار برخی مناطق کلان‌شهری پرخطر قرار می‌دهد تا برای حملات احتمالی آماده شوند.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
این برنامه ۱۳ منطقه شامل ۱۴ ناحیه شهری پرخطر را پوشش می‌دهد و هدف اصلی آن کمک به نهادهای ایالتی و محلی برای شناسایی مواد پرتوزا و هسته‌ای است که ممکن است در حملات تروریستی استفاده شوند. برنامه ایمن‌سازی شهرها سال ۲۰۰۷ به‌صورت آزمایشی در منطقه نیویورک، جرزی‌سیتی، و نیوآرک آغاز شد و سپس، گسترش پیدا کرد.
دفتر مقابله با سلاح‌های کشتارجمعی وزارت امنیت داخلی این برنامه را اداره می کند، و فعالیت‌های مربوط به شناسایی تهدیدهای شیمیایی، زیستی، پرتوزا، هسته‌ای و تهدیدهای مرتبط با امنیت سلامت را در مناطق مشخص هماهنگ می‌کند. وزارت امنیت داخلی تا سال ۲۰۲۳ حدود ۳۰۰ میلیون دلار در اختیار مناطق تحت پوشش قرار داده است تا تجهیزات تشخیص پرتو خریداری کنند، نیروها را آموزش دهند، و سامانه‌هایی برای شناسایی مواد پرتوزا یا هسته‌ای احتمالی ایجاد کنند.
این برنامه نیویورک، جرزی‌سیتی و نیوآرک، لس‌آنجلس و لانگ‌بیچ، واشنگتن و منطقه پایتخت، هیوستون، شیکاگو، آتلانتا، بوستون، دنور، میامی، نیواورلینز، فینیکس و شهرستان ماریکوپا، منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، و سیاتل را پوشش می‌دهد.
طبق قوانین فدرال، شهرهای تحت پوشش باید از میان مناطق شهری پرخطری انتخاب شوند که « طرح ابتکاری امنیت مناطق شهری» تعیین می‌کند، و عواملی مانند جمعیت، تهدیدها، آسیب‌پذیری‌ها و پیامدهای احتمالی تروریسم ارزیابی می‌شوند. قرارگیری یک شهر در این فهرست لزوما به‌معنای حمله قریب‌الوقوع نیست و میزان آسیب‌پذیری و شدت پیامدهای احتمالی نیز در ارزیابی خطر نقش دارند. گزارش دولت آمریکا در سال ۲۰۱۰ نیز شهرهای در معرض خطر بالا یا متوسط حمله هسته‌ای را طبقه‌بندی کرده بود.
وزارت امنیت داخلی همچنین برنامه «بایوواچ» را برای آمادگی در برابر عوامل زیستی اجرا می‌کند که به دست‌کم ۳۰ منطقه کلان‌شهری در آمادگی برای مقابله با تهدیدهای زیستی کمک می‌کند. این برنامه بر شناسایی، اطلاع‌رسانی، آمادگی و برنامه‌ریزی متکی است. سازمان مدیریت اضطراری فدرال نیز دستورالعمل‌هایی برای برنامه‌ریزی و واکنش به انفجارهای احتمالی هسته‌ای منتشر کرده است.
