ونیتی‌فر در مقاله‌ای به حضور شاهدخت فرحناز پهلوی در تجمع مونیخ می‌پردازد و می‌نویسد در حالی که برادر بزرگ‌تر، شاهزاده رضا پهلوی، طی دهه‌ها چهره سیاسی اپوزیسیون ایرانی در تبعید بوده و مادر، شهبانو فرح، در پاریس به‌عنوان نماد بزرگ ظرافت و شکوه ایرانی شناخته می‌شد، شاهدخت فرحناز سکوت را برگزیده بود، سکوتی که در میدان ترزین‌ویزه مونیخ شکسته شد.

در یکی از بزرگ‌ترین تجمع‌های ایرانیان خارج از کشور که در خاک اروپا برگزار شد (پلیس از حضور بیش از ۲۵۰ هزار نفر همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ صحبت می‌کند)، زنی با پرچم شیروخورشید بر شانه‌اش قدم می‌زد. او دختر بزرگ محمدرضا‌شاه پهلوی بود، دختری که در ۱۵ سالگی ایران را ترک کرد و در سکوت و دور از انظار عمومی در نیویورک می‌کند.

لحظه‌ای سرنوشت‌ساز

شاهدخت فرحناز به چهره مورد انتظار برخی روزنامه‌نگاران دهه ۱۹۷۰ تبدیل نشد. پس از سقوط حکومت پدرش در سال ۱۹۷۹ و دوره دردناک زندگی خانواده در مصر، مکزیک و آمریکا، او در نهایت حفظ حریم خصوصی را برگزید. در رشته مددکاری اجتماعی تحصیل کرد و در روان‌شناسی کودک تخصص گرفت. در حالی که جهان شاهد تراژدی‌هایی بود که برای خانواده‌اش رخ داد‌ــ خودکشی خواهر کوچکش لیلا در سال ۲۰۰۱ و سپس، برادرش علیرضا در سال ۲۰۱۱‌ــ او به ستون خاموشی تبدیل شد که از مادرش حمایت می‌کرد، و طبق وب‌سایت رسمی شهبانو فرح، شاهدخت فرحناز به اندازه برادرش به او نزدیک است.

شاهدخت فرحناز مصاحبه نمی‌کند، در رسانه‌های اجتماعی صفحه ندارد و نامش به‌ندرت در رسانه‌ها دیده می‌شود.

حضورهای عمومی شاهدخت فرحناز در سال‌های اخیر اندک بوده و تقریبا به رویدادهای خانوادگی یا یادبودهای خصوصی محدود بوده است. برای مثال در آرشیو گتی، آخرین عکس او تا همین آخر هفته مربوط به سال ۲۰۱۱ است، زمانی که همراه خانواده در مراسم یادبود برادر کوچکش در آمریکا شرکت کرد. عکس‌های بعدی به میانه دهه ۱۹۷۰ بازمی‌گردد و او را کنار پدر و مادر و خواهر و برادرانش، پیش از انقلاب و ترک تهران، نشان می‌دهد. (توضیح ایندیپندنت فارسی: شاهدخت فرحناز پهلوی پیش‌تر در موارد متعددی در تظاهرات ایرانیان خارج از کشور در حمایت از مردم ایران حضور داشت از جمله در گردهمایی‌های اخیر در نیویورک و قبل از آن، در جریان اعتراضات پس از جان باختن مهسا امینی در تظاهرات ایرانیان خارج از کشور حضور عمومی داشت.)

چرا شاهدخت فرحناز به عرصه عمومی بازگشت؟ پاسخ در پژواک شعارهایی است که شنبه پایتخت باواریا را لرزاند. با فرو رفتن ایران در بحران داخلی پس از سرکوب خونین اعتراض‌های سراسری، خاندان پهلوی برای شمار زیادی از معترضان به نمادی وحدت‌بخش تبدیل شده است، به‌ویژه شاهزاده رضا پهلوی که همراه همسرش در تجمع مونیخ شرکت کرد و با حمایت و تشویق گسترده حاضران مواجه شد.

نقش ولیعهد نیز دگرگون شده است. او دیگر نگهبان یک میراث نیست، بلکه خود را معمار فرایند گذار معرفی کرده است و ائتلافی را برای متحد کردن جناح‌های مختلف ایرانیان خارج از کشور در قالب جبهه‌ای مشترک پیش می‌برد. آینده سیاسی او اکنون بر فشار به قدرت‌های غربی برای حمایت از یک گذار سیاسی متمرکز است، حرکتی که انتظار می‌رود جایگاه ازدست‌رفته خاندان پهلوی را بازگرداند.

در این زمینه سیاسی، شاهدخت فرحناز با شکستن انزوا پیامی پرقدرت فرستاده است: دوران عقب‌نشینی به پایان رسیده است و شاید دوران انتظار نیز رو به پایان باشد.