دهم مهرماه در گاهشمار خورشیدی، برابر با «مهرروز از مهرماه» روز برگزاری جشن کهن مهرگان است؛ جشنی که خاستگاه آن یکی از کهن‌ترین داستان‌های اساطیری ایران است؛ آن روز که فریدون بر ضحاک شورید و آن‌گونه که فردوسی روایت می‌کند، «به کوه دماوند کردش به بند». مهرگان نزد نیاکان ما در ایران باستان، جشن روزهای آغازین پاییز و هنگامه اعتدال و دگرگونی طبیعت نیز بود. این آیین در فرهنگ ایرانی با شادی، دادگری، پیمانداری و مهر پیوند خورده است و پس از نوروز، از مهم‌ترین جشن‌های کهن ایرانی به شمار می‌رود. ریشه مهرگان را باید در ستایش «مهر» یا «میترا» جست‌وجو کرد؛ ایزدی که در باورهای ایران باستان، نگهبان پیمان‌ها و پاسدار راستی بود و با دوستی، روشنایی و عدالت پیوند داشت. در اوستا، مهر به‌عنوان ناظر بر پیمان‌ها و نگهبان راستی توصیف شده است؛ جایگاهی که نشان می‌دهد مفهوم «مهر» در فرهنگ ایرانی، فراتر از محبت و دوستی، با وفاداری به عهد و برقراری نظم و داد نیز گره خورده بود. #جشن_مهرگان #آئین_کهن #تاریخ #آئین_مهر #فرهنگ #ایندیپندنت_فارسی