شما اکنون تماشا می کنید | ایران

مصطفی میرسلیم: چه کسی گفته نفت مال مردم است؟ نفت متعلق به خدا و رسولش است

مصطفی میرسلیم، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، با رد مالکیت مردم بر منابع نفتی ایران گفت که نفت جزو انفال و متعلق به «خدا و رسول» است و مردم تنها حکومتی را انتخاب می‌کنند که مسئولیت نگهداری از این منابع را بر عهده داشته باشد. میرسلیم روز جمعه ۱۷ مهرماه در گفتگو با رسانه خبرفوری، در پاسخ به پرسشی درباره مالکیت نفت گفت: «چه کسی گفته نفت مال مردم است؟ نفت انفال است و متعلق به خدا و رسول. مردم فقط حکومت را انتخاب می‌کنند.» این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که بیش از ۷۵ سال از تصویب قانون ملی‌شدن صنعت نفت ایران در ۲۹ اسفندماه ۱۳۲۹ می‌گذرد. او پیش‌تر نیز گفته بود ملی‌شدن صنعت نفت به معنای تعلق منابع نفتی به ملت ایران نیست. بر اساس قانون بودجه سال ۱۴۰۵، دست‌کم ۷.۵ میلیارد دلار از منابع نفتی ایران برای تقویت بنیه دفاعی و اجرای طرح‌های نظامی و امنیتی نیروهای مسلح در نظر گرفته شده است. هم‌زمان، برآوردهای منتشرشده به نقل از مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد نرخ فقر در ایران ممکن است در سال ۱۴۰۵ به حدود ۴۱ درصد برسد؛ به این معنا که بیش از چهار نفر از هر ۱۰ نفر جمعیت کشور زیر خط فقر قرار بگیرند.

مصطفی میرسلیم: چه کسی گفته نفت مال مردم است؟ نفت متعلق به خدا و رسولش است

مصطفی میرسلیم، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، با رد مالکیت مردم بر منابع نفتی ایران گفت که نفت جزو انفال و متعلق به «خدا و رسول» است و مردم تنها حکومتی را انتخاب می‌کنند که مسئولیت نگهداری از این منابع را بر عهده داشته باشد. میرسلیم روز جمعه ۱۷ مهرماه در گفتگو با رسانه خبرفوری، در پاسخ به پرسشی درباره مالکیت نفت گفت: «چه کسی گفته نفت مال مردم است؟ نفت انفال است و متعلق به خدا و رسول. مردم فقط حکومت را انتخاب می‌کنند.» این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که بیش از ۷۵ سال از تصویب قانون ملی‌شدن صنعت نفت ایران در ۲۹ اسفندماه ۱۳۲۹ می‌گذرد. او پیش‌تر نیز گفته بود ملی‌شدن صنعت نفت به معنای تعلق منابع نفتی به ملت ایران نیست. بر اساس قانون بودجه سال ۱۴۰۵، دست‌کم ۷.۵ میلیارد دلار از منابع نفتی ایران برای تقویت بنیه دفاعی و اجرای طرح‌های نظامی و امنیتی نیروهای مسلح در نظر گرفته شده است. هم‌زمان، برآوردهای منتشرشده به نقل از مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد نرخ فقر در ایران ممکن است در سال ۱۴۰۵ به حدود ۴۱ درصد برسد؛ به این معنا که بیش از چهار نفر از هر ۱۰ نفر جمعیت کشور زیر خط فقر قرار بگیرند.