آقای ترامپ در نشست خبری مشترک با بنیامین نتانیاهو در فلوریدا گفت ایران و عراق هزار سال با نام‌ها و شکل‌های مختلف با یکدیگر درگیر بودند، اما ایالات متحده با نابود کردن یکی از این دو کشور، یعنی عراق، زمینه را برای گسترش نفوذ ایران در سراسر خاورمیانه فراهم کرد. چه دلسوزی وجود داشت و یا اصلا چه کسی اینک صدای ما را می‌شنود که به آقای ترامپ بگوییم، «عراقی» هزار سال پیش وجود نداشت. آقای ترامپ، پس از جنگ جهانی اول این انگلیسی‌ها بودند که از خاک تاریخی ایران، عراق را درست کردند. آن‌گونه که ما ایرانیان می‌گفتیم، عراق عرب بخش امروزی ایرانشهر، و اراک عجم بخش فارسی‌زبان ما از گذشته‌های دور بوده است. نام پایتخت امروزی عراق نیز واژه کاملا پهلوی «بغداد»، به معنای «خداداد» است. بغ به زبان فارسی میانه به معنای خداست و پایتخت آخرین پادشاهی ایران تا پیش از حمله اعراب به ایران در تیسفون بوده است. منطقه‌ای که امروز و در نقشه‌کشی‌های استعمار و استثمار غرب، یعنی فرانسه و بریتانیای کبیر، جزو عراق و از ایران جدا شد. کشور ما و هویت ما، صد سال پیش شکل نگرفته است که نگران از بین رفتن آن باشیم، ما باید نگران آینده‌ای باشیم که شبیه به زندگی اسلاف خود در این چهار دهه در ناکامی و حسرت و بی‌سرنوشتی سپری نشود. شبیه به کودکی من که پالتو مادرم را در آن شب سرنوشت‌ساز برای ایران چنگ زده بودم و هر دو با هم تا خانه می‌گریستیم؛ من برای بسته بودن اسباب‌بازی فروشی و ترسناک بودن خیابان و مادرم برای شاه و ایران.