شما اکنون تماشا می کنید | ایران

جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران و سکوت دنیا

افکار عمومی جهان اگر هم خواستار خرد کردن استخوان‌های جمهوری اسلامی نباشد، چندان علاقه‌ای به حمایت از نظام خمینی هم ندارد ✍️ دیدگاهی از استاد امیر طاهری این تصور که جمهوری اسلامی از آغاز درگیر جنگ با آمریکا و در درجه دوم، اسرائیل بوده است، در طی سال‌ها چنان تثبیت شد که فرصت‌طلبانی که از سیاست‌بازی نیز پول درمی‌آورند، توانستند یک جنبش ضدجنگ با سرمایه‌گذاری تهران به وجود آورند و شعار «نه به جنگ علیه ایران» را در بسیار کشورها عرضه کنند. البته شعار دومی که لازم بود یعنی «نه به جنگ‌های ایران» هرگز مطرح نشد. جمهوری اسلامی حق داشت به جنگ‌های نیابتی خود ادامه دهد، اما کسی حق نداشت در پاسخ به جنگ ایران برود. اما آنچه در سال گذشته، یعنی از نخستین حمله آمریکا و اسرائیل به ایران گذشته است، نشان می‌دهد فرمولی که به سود جمهوری اسلامی و گردانندگان آن بود، دیگر کار نمی‌کند. حتما توجه کرده‌اید که نخستین حمله برق‌آسا به جمهوری اسلامی که ترور نظامیان برجسته نظام را نیز به همراه داشت، کوچک‌ترین عکس‌العمل منفی نداشت. «ائتلاف ضدجنگ» این بار نه‌تنها میدان ترافالگار لندن را تسخیر نکرد، بلکه حتی یک بیانیه خشک و خالی هم بیرون نداد. البته می‌توان گفت که یک علت این بی‌تفاوتی برخورد آیت‌الله خامنه‌ای با آن حادثه بود. او هیچ دعوتی برای تظاهرات ضدجنگ صادر نکرد و برعکس، آتش‌بسی را که پرزیدنت دونالد ترامپ اعلام کرد، برق‌آسا پذیرفت، اما حملات وسیع‌تری که بعدا صورت گرفت‌ــ از جمله ترور خود آیت‌الله‌ــ نیز جنبش «نه به جنگ با ایران» را از خواب غفلت بیدار نکرد. در طی بیش از یک سال جنگ‌ــ البته با ریتم‌های گوناگون‌ــ این تصور شکل گرفت که افکار عمومی جهان اگر هم خواستار خرد کردن استخوان‌های جمهوری اسلامی نباشد، چندان علاقه‌ای به حمایت از نظام خمینی هم ندارد. شگفتی‌آور است، نه؟ کمی فکر کنید. #ایران #جنگ‌های_نیابتی #آمریکا #اسرائیل #حمله_نظامی #ایندیپندنت_فارسی

جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران و سکوت دنیا

افکار عمومی جهان اگر هم خواستار خرد کردن استخوان‌های جمهوری اسلامی نباشد، چندان علاقه‌ای به حمایت از نظام خمینی هم ندارد ✍️ دیدگاهی از استاد امیر طاهری این تصور که جمهوری اسلامی از آغاز درگیر جنگ با آمریکا و در درجه دوم، اسرائیل بوده است، در طی سال‌ها چنان تثبیت شد که فرصت‌طلبانی که از سیاست‌بازی نیز پول درمی‌آورند، توانستند یک جنبش ضدجنگ با سرمایه‌گذاری تهران به وجود آورند و شعار «نه به جنگ علیه ایران» را در بسیار کشورها عرضه کنند. البته شعار دومی که لازم بود یعنی «نه به جنگ‌های ایران» هرگز مطرح نشد. جمهوری اسلامی حق داشت به جنگ‌های نیابتی خود ادامه دهد، اما کسی حق نداشت در پاسخ به جنگ ایران برود. اما آنچه در سال گذشته، یعنی از نخستین حمله آمریکا و اسرائیل به ایران گذشته است، نشان می‌دهد فرمولی که به سود جمهوری اسلامی و گردانندگان آن بود، دیگر کار نمی‌کند. حتما توجه کرده‌اید که نخستین حمله برق‌آسا به جمهوری اسلامی که ترور نظامیان برجسته نظام را نیز به همراه داشت، کوچک‌ترین عکس‌العمل منفی نداشت. «ائتلاف ضدجنگ» این بار نه‌تنها میدان ترافالگار لندن را تسخیر نکرد، بلکه حتی یک بیانیه خشک و خالی هم بیرون نداد. البته می‌توان گفت که یک علت این بی‌تفاوتی برخورد آیت‌الله خامنه‌ای با آن حادثه بود. او هیچ دعوتی برای تظاهرات ضدجنگ صادر نکرد و برعکس، آتش‌بسی را که پرزیدنت دونالد ترامپ اعلام کرد، برق‌آسا پذیرفت، اما حملات وسیع‌تری که بعدا صورت گرفت‌ــ از جمله ترور خود آیت‌الله‌ــ نیز جنبش «نه به جنگ با ایران» را از خواب غفلت بیدار نکرد. در طی بیش از یک سال جنگ‌ــ البته با ریتم‌های گوناگون‌ــ این تصور شکل گرفت که افکار عمومی جهان اگر هم خواستار خرد کردن استخوان‌های جمهوری اسلامی نباشد، چندان علاقه‌ای به حمایت از نظام خمینی هم ندارد. شگفتی‌آور است، نه؟ کمی فکر کنید. #ایران #جنگ‌های_نیابتی #آمریکا #اسرائیل #حمله_نظامی #ایندیپندنت_فارسی