اول خردادماه، مصادف با زادروز استاد بی‌بدیل و نوازنده بی‌تکرار تار، جلیل شهناز است؛ نابغه‌ای که در سال ۱۳۰۰ در خانواده‌ای هنردوست در اصفهان چشم به جهان گشود و تحت آموزش‌های برادرش، علی شهناز، قدم در راه موسیقی گذاشت. او با خلاقیت منحصر‌به‌فرد، جمله‌بندی‌های بدیع و جواب‌آوازهای جادویی‌اش، به یکی از برجسته‌ترین و تاثیرگذارترین چهره‌های موسیقی سنتی ایران تبدیل شد و در طول چندین دهه فعالیت درخشان، در برنامه‌های ماندگاری چون «گل‌ها» به نواختن پرداخت و در کنار بزرگانی چون محمدرضا شجریان، حسن کسایی و فرامرز پایور، آثاری جاودانه را در تاریخ فرهنگ ایران ثبت کرد؛ به طوری که استاد شجریان به پاس تکنوازی‌های کم‌نظیرش، لقب «خداوندگار تار» را به او اعطا کرد. سرانجام این شهسوار موسیقی ایران، پس از یک عمر بی‌انتهای هنری و تربیت شاگردان پرشمار، در ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ در سن ۹۲ سالگی در تهران دار فانی را وداع گفت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد، اما طنین مضراب‌های جادویی‌اش برای همیشه در حافظه جمعی ایران زنده خواهد ماند.