لیونل مسی بهترین بازیکن جهان است، اما منچسترسیتی هم دلایلی برای نبستن قرارداد دارد

منچسترسیتی باید قبل از تن دادن به چنین تعهدی تمامی جوانب کار را به دقت بسنجد

فکر حضور لیونل مسی در لیگ برتر انگلستان  حس زیبا و خوشایندی برمی‌انگیزد- RAFAEL MARCHANTE / POOL / AFP

هیچ کس منکر استعدادهای ماورایی مسی نیست، اما با توجه به ۳۳ سال سن و قیمت بالایی که دارد آیا خریدن چنین بازیکنی برای تیمی که ضعف‌های دیگری هم برای برطرف کردن دارد عاقلانه‌ترین گزینه است؟

باشگاهی که آینده‌نگر باشد چرا باید در پی جذب لیونل مسی باشد؟ بدیهی‌ترین پاسخ این است که مسی بهترین بازیکن جهان است. شمار ابرباشگاه‌هایی که استطاعت خرید این بازیکن آرژانتینی را دارند از شمار انگشتان دست بیشتر نیست و یکایک‌شان خیلی دوست دارند این بازیکن ۳۳ ساله پیراهن آن‌ها را بر تن کند. منچسترسیتی سر این صف قرار دارد ولی به دلایل بسیاری باید قبل از قرارداد امضا کردن با این بازیکن جوانب کار را خوب بسنجد.

سن و سال نخستین معضل است. مسی با استعدادترین فوتبالیست قرن ۲۱ است، ولی حتی او هم نمی‌تواند گردش سالیان را به عقب برگرداند. از ۱۷ سالگی به میدان آمده است و تقریباً نیمی از عمر را در بالاترین سطح فوتبال بازی کرده است که حتی برای چنین فرد قبراقی هم مسیری طولانی است. شاید شبیه کفرگویی باشد اما مسی با تمام استعدادهایی که هنوز دارد چند سالی می‌شود که دوران اوج خود را پشت  سر گذاشته است.

بازیکنانی که از اقصی نقاط دنیا به لیگ برتر انگلستان می‌آیند اغلب از مدت طولانی لازم برای هماهنگ شدن با آهنگ بازی‌ها و توانایی جسمانی لازم برای بازی کردن در انگلستان می‌نالند. این دشواری در مهمل‌گویی‌هایی از این دست هم خلاصه نمی‌شود که بازی در «هوای سرد شبانه و در خانه‌ تیم‌های ته‌جدولی مثل استوک‌سیتی» را مثال می‌زنند. برای بسیاری هماهنگ شدن با آهنگ بازی‌ها به راستی دشوار است و مدت‌ها طول می‌کشد. بها دادن به سرعت و آهنگ بازی مربیان را هم شگفت‌زده می‌کند. پپ گواردیولا در نخستین فصل حضورش در منچسترسیتی بارها از این موضوع گله داشت. مسی بازیکن بزرگی است، اما ابرانسان نیست. شاید پنج سال پیش آسان‌تر می‌توانست خود را هماهنگ کند. اما در حال حاضر هماهنگ شدن برای او دشوارتر از حد انتظار خواهد بود.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

مسی دورانی طلایی را در این حرفه سپری کرده است. در سن ۱۳ سالگی از روزاریو به کاتالونیا آمد و درخشان‌ترین ستاره نسل طلایی لامانسیا (آموزشگاه فوتبال بارسا) شد. گروه‌های زیادی زحمت کشیدند تا توانایی‌های او به منصه ظهور برسد. همه چیز در ورزشگاه نیوکمپ دست به دست هم داد تا نورچشمی باشگاه هیچ کم و کسری نداشته باشد. اما در محیطی جدید که بازیکنان عادت ندارند بخشی از گروه پشتیبانی مسی باشند مدتی باید بگذرد تا هماهنگی پدید آید.

مثلاً کوین دی‌بروینه با این هم‌تیمی جدید و پرآوازه چه برخوردی خواهد داشت؟ بازیکنی مثل فیل فودن چه جایگاهی خواهد یافت که راهش به ترکیب اصلی دوباره بسته خواهد شد؟ همبازیان مسی در سراسر دوران بازی‌اش بازی خودشان را طوری تغییر داده‌اند که او رکن میدان باشد. پیوستن او به باشگاهی جدید هم سازوکار رختکن را دچار تغییر می‌کند، هم ساختار دستمزدها را فرومی‌پاشد.

قرارداد بستن با بزرگ‌ترین ابرستاره ورزش فوتبال هزینه دیوانه‌کننده‌ای دارد. هر باشگاهی که بخواهد مانند بارسلون به مسی دستمزد، پاداش و حق پخش تصویر بدهد باید سالی حدود ۱۰۰ میلیون یورو خرج کند. احتمال کمی هم دارد بتوان این مبلغ را از طریق کارهای تجاری جبران کرد. فروش پیراهن منچسترسیتی خیلی افزایش خواهد یافت، اما برای جبران این هزینه‌ها کافی نیست. تنها منطق چنین معامله زیان‌باری را شاید بتوان در طرحی برای کسب آبروی بین‌المللی از طریق فعالیتی ورزشی سراغ گرفت که در آن کسب پول هدف نیست. مسی می‌تواند برای ابوظبی و شرکت هواپیمایی حامی منچسترسیتی تبلیغ خوبی باشد.

اما حتی در این صورت هم مقررات مالی یوفا برای بازی جوانمردانه مشکل‌ساز خواهد شد. البته در صورت جذب مسی بی‌شک باید قراردادهای مالی را اصلاح و پرملاط‌تر کنند که زمینه پرخطری است. پرداخت دستمزد مسی در گرفتاری‌های مالی بارسلون نقش زیادی داشته است.

صرف کردن این همه منابع مالی برای جذب این مهاجم سبب می‌شود حتی باشگاهی مثل منچسترسیتی هم پول کمتری بتواند صرف نیازهای دیگر خود کند. گواردیولا از لحاظ گزینه‌های تهاجمی کمبودی ندارد ولی اگر می‌خواهد در اروپا به قهرمانی برسد باید خط دفاعی تیم خود را تقویت کند. بنابراین بهتر است پول‌ها را صرف کمبودهای دیگر تیم خود کند.

فکر حضور لیونل مسی در لیگ برتر انگلستان  حس زیبا و خوشایندی برمی‌انگیزد. با توجه به ثروت و بلندپروازی منچسترسیتی و پیوندهای شخصی بین مسی و گواردیولا قابل درک است که این باشگاه مقصد این بازیکن باشد. اما سرمربی منچسترسیتی برای آن که بتواند از این بازیکن آرژانتینی استفاده کند باید در رهیافت خود تغییراتی دهد. رابطه این مربی کاتالان با سرخیو آگوئرو چندان گرم نبود، زیرا این مهاجم آن قدر که باید به مدافعان حریف فشار وارد نمی‌کرد. حالا می‌خواهد مسی را چطور در روش‌های خود جا بدهد؟ بنابراین روش بازی تیم باید تغییر کند.

روشن است که استدلال مقابل تمام این مخالفت‌ها می‌تواند دست‌کم برای منچسترسیتی این باشد که انتقال مسی هر چقدر هم پرخرج باشد می‌تواند به این باشگاه کمک کند تا جام قهرمانی لیگ اروپا را تقدیم شرکت هواپیمایی اتحاد کند. اما خود بارسلونا نیز اکنون پنج سال آزگار است که نتوانسته به قهرمانی این مسابقات دست یابد. مسی هم با تمامی بزرگی‌هایی که دارد مانند هر بازیکن دیگری نمی‌تواند از این بابت ضمانتی بدهد.

عقل سلیم می‌گوید منچسترسیتی بهتر است به جای چنین خرید پرتجملی، برای جوانان و ایجاد توازن در خطوط مختلف خود سرمایه‌گذاری کند. همان طور که  بارسلون دریافته است با داشتن بهترین بازیکن لزوماً نمی‌توان بهترین تیم شد. دوران کارایی تبلیغاتی مسی سپری نشده است اما احتمالاً دوران اوج او در زمین سپری شده است. منچسترسیتی و هر باشگاه دیگری که بخواهد این استاد ریزاندام را خریداری کند باید قبل از تن دادن به چنین تعهد چشم‌گیری تمامی جوانب کار را به دقت و با صرف وقت کافی بسنجد.

© The Independent

بیشتر از ورزش